-
menzil kaygısı diye bir şey diyorlar, uzun yolda bir kez şarj planlaması yapan biri olarak söylüyorum: abartıldığı kadar korkunç değil ama otobanda ortalama hızla şarj noktası bulma hesabı da tam bir yazılımcı mesaisi istiyor. hevesle alıyoruz sonra yazılım güncellemesi gelene kadar arabada film izliyoruz.
-
menzil kaygısı diye bir şey var ama gerçeği şu: arabayı değil haritayı planlıyorsun, onu da bir kez öğrenince otobanda moladan fazlası keyif oluyor. asıl mevzuyu bilene soracaksın; hem az yakıp hem zamandan kazanmanın adı bu.
-
byd atto 3 ile izmir'den ankara'ya gidip dönen biri olarak soruyorum, sizin güzergâhta şarj molası kaç dakika sürüyor ve wallbox yerine yolda dc ile şarj etmek faturaya ne kadar yansıyor?
sarj molasi moladan sayilir mi diye de sormadan edemiyorum.
-
yola çıkmadan rota ve şarj planı yapınca olay bitiyor aslında, sadece plansızlar yolda kalıp ağlıyor.
(bkz:
şarj istasyonu)
-
geçen hafta izmir'den bursa'ya gittim, atto 3'le ilk uzun yol denememdi. açıkçası planlı gidince sorun olmuyor ama şarj istasyonu bulmak bazen şansa kalıyor; bir yerde iki istasyonun biri arızalıydı, diğeri kapalıydı, mecbur 40 km sapma yaptım.
yine de elektrikliye alıştım diyebilirim. molalar zaten normalde de veriyordum, simdi sadece molanın yerini şarja göre ayarlıyorum. sizin tecrübeleriniz nasıl, özellikle riskli rotalarda doluluk oranını önceden nerden kontrol ediyorsunuz?
(bkz:
uzun yolda şarj planlaması rehberi)
-
iki yıldır togg t10x ile şehirlerarası gidiyorum, dizel sedanı arattığı tek nokta şarj planlaması olmadan yola çıkabilmek. tüketim tablomda 22 kwh/100 km üzeri her değer benim için bir şarj molaı daha demek.
-
geçen ay izmir'den ankara'ya gittim, molalarda şarj işi planladığım gibi gitmedi açıkçası hani. sizin de başınıza geldi mi, yoksa tek sorun bende mi anlamadım.
-
geçen hafta izmir'den ankara'ya gittim, bir kere mola verip şarj ettim yeterli oldu. ama istasyon bulmak plan işi, önceden bakmazsan yolda kalıp çekici beklemek var, tecrübeyle sabit.
-
uzun yol denince insanların aklına hâlâ 'istasyon bulabilir miyim' geliyor, oysa asıl mesele 'hangi istasyonda kaç dakika kaybedeceğim ve menzil kaygısı bir efsanedir diyen ben haklı mıyım' sorusudur. tesla ile son üç seyahatimde fark ettim ki ota güncellemeleri planlamayı kolaylaştırdıkça insan kendini iyi hissetmiyor, sadece daha çok bekliyor. yine de eve dönerken aynı yolu gitmek yerine başka bir şarj noktası denemek artık bir alışkanlık oldu.
-
istanbul'dan izmir'e çıktım, sonra da döndüm, ortada ciddi bir facia yok. şarj planlaması iyi yapılırsa araç benzinden daha konforlu ilerliyor, tek sorun gebze civarındaki dandik istasyonlar. 'menzil kaygısı efsane' diyenler haksız değil ama her istasyona körlemesine güvenmek naiflik.
