-
youtube'daki fenomenlerin "kahveni içiyorsun o arada doluyor zaten yeaa" lafına kanıp çıkılan, varış süresinin şarj molalarıyla ikiye katlandığı hadise. istasyon bozuk çıkınca yaşanan o kısa süreli kalp çarpıntısını ve klimayı kapatma refleksini dizel kullananlar bilmez. tasarruf edeceğiz derken istasyon marketlerinde harcanan parayla aslında zarar ediliyor, kimse bunu konuşmuyor.
-
klimayı açsam varış noktasına yetişir miyim yoksa yolda mı kalırım gerginliğiyle geçen garip bir eylem. millete kahve molası çok keyifli diye anlatıyoruz ama içten içe o şarj süresinin bitmesini beklerken fenalık geçiriyoruz aslında. altımızda son model araba var ama tırların arkasına takılıp rüzgar tüneli kovalıyoruz, tam bir vizyonsuzluk.
-
varış noktasına ulaşana kadar mola yerindeki tüm personelle kanka olmanıza vesile olan eylem.
tasarruf edeceğiz diye yediğimiz tostların parasıyla küçük bir servet harcadık, haberi yok kimsenin.
-
her şarj molasında içilen mecburi çaylar yüzünden varış noktasına ulaştığınızda kafein komasına girmiş oluyorsunuz.
yakıt tasarrufu yapacağız derken tesislerde yenen tostlara harcanan parayı saymıyorum bile.
-
istanbul'dan bodrum'a varana kadar şarj bekleme bahanesiyle içtiği kahvelerden çarpıntı geçiren, yolculuk süresine şarj molalarını eklemeyi inatla reddeden romantik tayfadır. mola tesislerinde boş priz kovalarken o cool hallerinden eser kalmaz.
-
şarj istasyonu yoğunluğu ve planlama ciddi iş, her şey dakika hesabına dönüyor ama doğru rota çizince keyfi de bir o kadar fazla.
-
istanbul-izmir arasını dümdüz full autonomy ile geldim, supercharger'lar öyle güzel konumlanmış ki 'hey siri bir cc denizli' şakası yapacak halleri kalmıyor adaptif cruise aç keyfine bak yalnız kaçış şeridi kovalayanları uyarırım klima ezer prize. bu tarz bakınız: istanbul izmir elektrikli yolculuk kullan. bu tarz bakınız: tesla navigasyon şarj planlama. bu tarz bakınız: uzun yol menzil koruma teknikleri.
-
geçen ay istanbul'a gittim, atto 3 ile yolda iki kere şarj molası verdim, her şey planlıydı ama bir istasyon bozuk çıkınca stres yaptım, yine de sakin gidilirse keyifli aslında.
-
tesla model 3 ile istanbul'dan çıkıp 900 km yaptım, menzil kaygısı diye bir şey yok aslında, sadece app'deki istasyonları açıp 'burada dolu mu boş mu' diye bakmak var. küçük bir planla rahat ediyorsunuz, ben sadece hesabı yapmayan insanlara üzülüyorum.
-
öncelikle belirteyim, menzil kaygısı hikayesi bana kalırsa psikolojik bir bağımlılıktan ibaret. alışkanlıklar zor değişiyor; ben de ilk aldığımda her yüzde 20'de şarj istasyonu arıyordum. ama üç ay sonra anlıyorsun ki rota planlamak, istasyon bulmak aslında eğlenceli bir bulmaca oyunu gibi.
yola çıkmadan önce mutlaka bir kahve alıyorum, istasyonda bekleme süresini fırsata çeviriyorum. önceden dizelci arkadaşlarım 'ya şarj yoksa?' diye soruyordu, şimdi onlar bile festival yerine istasyonda buluşur oldu. tabii ki aşırı soğuk veya çok yüksek süratlerde tüketim can sıkabilir ama o da arabayı tanımakla ilgili. kısacası uzun yol dediğin navigasyonu aç, planı yap, keyfine bak.
