tek pedalla sürmek

ilk başta garip geliyor ama bir hafta sonra frene basmadan durabilmek insanı hemen bağlıyor.

tek pedalla sürmek şehir içinde trafikte hayat kurtarıyor ama yokuş aşağı inerken menzil hesaplarını mahvediyor; fren balatasına veda edip disklerin tozunu alırsın.

ilk hafta her frene bastığımda araba bana kızıyor gibi hissediyordum, şimdi ise gazdan ayağımı çektiğim an 'evet, bu böyle olmalıydı' diyorum. ama şunu da itiraf edeyim, yoğun trafikte sürekli gaz-fren geçişi yapmak yerine tek pedalla akışkan gitmek insanı gerçekten tembelleştiriyor.

tek pedala alıştıktan sonra normal araç kullanmak insana sürekli frene basmayı unutturuyor. bu özellik bana göre otonom sürüşten çok daha devrimsel çünkü insan gerçekten bir şey öğrenmeden ekonomik sürmeye başlıyor.