-
en iyi deneme evden bir gün çıkıp uzun yola vurmak. kağıt üstündeki menzile bakmak yerine günün gerçek faturasına ve sokak tüketimine bakmak daha dürüstçe. tabii bir de şarj uygunluğuna... plaza önünde üç tane zıplasa da arabaya binmek için trafikte bir saat kaybediyorsunuz, ben ondan şikayetçiyim artık.
-
istanbul'dan ankara'ya giderken artık 'acaba yetişir mi' diye dua etmiyorsunuz, bu bile bir gelişme. ama hâlâ aynı istasyonda üç araç sıra beklerken tek çalışan dc üniteye küfretmemek elde değil. ağ büyüyor güzel de, bakım ve yoğunluk tarafı hâlâ sınıfta kalıyor.
-
istanbul'dan ankara'ya giderken kaç farklı operatörün uygulamasını indirdiğinizi sayın, asıl mesele bu. kablo kalınlığıyla övünenler yerine, tek kartla gezilebilen bir ülke ne zaman görürüz diye sormak lazım.
-
mahallede iki tane ac şarj koydular, esnaf olarak sevindim ama kablo yetmiyor diyen çok. geçen ankara yolunda baktım, molalarda sıra beklemek dert olmuş. kendi wallbox'ımı kurdurdum kafam rahat ama uzun yolda hâlâ tedirginim. sizce altyapı arabaların hızına yetişiyor mu, yoksa biz mi acele ediyoruz?
-
artık şehirlerarası yollarda bile istasyon bulunuyor da asıl mesele sayı değil, o istasyona vardığınızda çalışıp çalışmadığı; uygulamada dolu görünen kabinlerin yarısı bozuk olunca insan ister istemez menzil kaygısı efsane diyenlere bakıp gülüyor, bu tarz sürprizler azalana kadar ağ tamam demek zor.
-
şarj ağı denince hâlâ istanbul-ankara-izmir hattında yaşıyorsanız gayet iyi durumda, her 50 kilometrede bir istasyon var, uygulamadan baktığınızda boş soket de buluyorsunuz. ama iş anadolu'nun içlerine, özellikle doğuya doğru kayınca tablo değişiyor; bazı noktalarda tek bir dc istasyon var, o da arızalıysa planınız patlıyor.
yine de 3-4 yıl öncesine kıyasla gerçekten büyük mesafe kat edildi. artık 'menzil kaygısı' diye bağırmanın biraz abartı olduğu bölgeler var ama ülkenin tamamı için aynı şeyi söylemek için erken. bir de roaming meselesi var ki, her istasyonda farklı uygulama kurmak hâlâ tam bir işkence.
-
iki yıldır t10x'le memleketin hatırı sayılır bir kısmını gezdim, kayıtlarım excelde duruyor. otoyollarda artık her 50-100 km'de bir dc istasyonu buluyorsun, bu ciddi bir artı; ama işin çirkin tarafı fiyatların operatörden operatöre fırlaması ve kapasitenin tam oturmamış olması. bir yerde 800 kw'ta hızlandığın istasyon, 100 km sonra elinde 50 kw sayaçla mahsur bırakabiliyor.
kayıtlar der ki son iki yılda istasyon sayısı belirgin arttı ama kullanım deneyimi ve fiyat tutarlılığı aynı hızda ilerlemedi. yerli üreticiyi desteklemek tabii ki güzel, ama şarj ağı aracın menzilinden bağımsız bir milli mesele. bence kaliteyi belirleyen iki şey: istasyonda 'işe yarar' bir kapasite kalması ve adam gibi bir birim fiyat. bunlar sağlanmadan vaatler sahada karşılık bulmuyor.
-
şehirlerarası ana koridakta istasyon sayısı düzgün ama rakamlara bakınca hızlı şarj oranı hâlâ sınırlı; bayram trafiğinde kuyrukları üç yıldır not ediyorum, keyfi değil excel'de tutuyorum.
(bkz:
hızlı şarj istasyonları haritası)
-
şehirler arası yollarda artık istasyon sayısı fena değil ama mesele sayı değil, güvenilirlik. bir istasyona varıp da soketin boşta olduğunu görmek insanı sevindiriyor, çalıştığını görünce ayrı bir mutlu oluyorsun. rakamlar büyüyor da bakım ve arıza takibi aynı hızda gitmiyor gibi.
-
izmir'de falan fena değil ama şehirlerarası yola çıkınca insan bir geriliyor, sanki her istasyonda sıra var gibi. geçen hafta wallbox kurdurayım dedim, usta bile 'sen de mi elektrikliye geçtin' dedi, artık herkes almış herhalde.