elektrikli araçla istanbul ankara yapmak

uçağın bir saatte gittiği yolu doğayı koruyacağız tripleriyle dinlenme tesislerinde saatlerce dikilerek tamamlamaktır. bedava şarj sırası beklerken ömürden giden yılları hiç hesaba katmıyorum bile. ankara tabelasını görünce aracı değil de direkt kendinizi fişe takmak istiyorsunuz.

(bkz: şarj beklerken içilen bayat çay)

milyonluk arabayla ankara'ya giderken menzil yetmez diye klimayı kapatıp kan ter içinde kalmaktır. bolu dağında yaşanan o mini kalp krizini anca çeken bilir.

(bkz: şarj beklerken yenilen pahalı tost)

bolu dağında şarjım bitecek mi korkusuyla yaz sıcağında klimayı kapatıp kan ter içinde kalmaktır. araç togg veya tesla fark etmez, o dinlenme tesisindeki tek sağlam dc soketi için pusuda bekleyen sinirli dayılarla illaki muhatap olursunuz. altınızda milyonluk teknoloji harikası vardır ama umumi tuvalet sırası bekler gibi şarj sırası beklersiniz.