ailemin elektrikli araç kaygıları

annem babam otonom sürüşün kendine sunduğu konfor yerine 'şarj çabuk bitmesin yürekten kenti' der halde bakıyor. kısacası model 3 sürerim daima çatık kaş gelir, tüm maillife radyoyu kısmaz, serin diyince klima 23°'yi pas geçiyor abov. 'bir yerde mahsur kalır mıyız' muhabbeti bambaşka; mersin'in ortasında simitçidir en 'yol bilir'lerine iniyorlar. süpercharger yöreselymiş gibi lakırdıya alışırız derken babam ikinci haftasonu evde prizden alet çekip duruyor. adamların bakışında tepki beni enerji verilip hırslı yapan haller komedi, rakip yolcum değil kılıkvalrta kalmak tek derdimiz.
(bkz: aile bireyleri evo avci bekliyor menzilden şüphede) (bkz: sürekli şarj aptalikları yaşandı karakterli) (bkz: ev saati sana kaça çözüm çare hızım müsade)