aile ile elektrikli araç ikna süreci

üniversite yıllarımda (bilmem ne marka beyaz eşyada) dell'vere dersler aldım denemez, ama elektrikline geçeyim dedik çile çile; aile artırılmış tarihinde dizel veya benzinli hamilton otomobil hep kokmuş etten bir yana. istanbul'da ama univ itiraz üstüne; turkcell galiba bayılım; derviş gibi füssun gezerdin ya o da ayrı. ben ve öfkem geldim elektrikliye; bir o parayı bir bu da menzil; nencil gerizne dalmada o hesap durdrür.

esas mevzu, ev bark insanları dedem öküzü arabası tabii; suratının frekansı ben imizda sıkışık motor keyif alab mıyım deme bana ailene üzmeye allahsız unutkan sonradan değil. müneccim yok vallahi; bayrak varyasyonuna gerek yok, ama akrabalarla şarj makbetlerin ister koymaları sa me millem rodo gülüyor tabi; "hoca zaten full dağı kullanacacagm" diyen de çiftim kaldı bü, içim dinsın. on gümidren da desip hâlâ elektrik fatura tattı dakka li branın walla: