bence yaz tatilinde hesap kitap yapmak, yol davasına karışmaktan daha zor. ben byd atto 3'le mayıs ayında ayvalık'a gittim; rota üzerindeki şarj istasyonlarını önceden ezberlemiştim, ama bir türlü hiçbirine girmedim çünkü hepsinde sıra vardı. en son iki yaşlı amca kavga etmiş, muhabbeti az buz bırakmadı. kendi aracımla kendi kafamda wallbox hesabım var; evdeki yüksek tarife ile gece 3'te şarj dolarken yarım gün izci gibi 'transformun ağzını' izliyorum. hem arabadan hem faturandan çok şey bekliyorum, ama gel gör ki kalabalık olduk mu, bir e-şarj dağı bir hızır gibi mecbur katlanılan yerde duruyor. bu iş, eski dizel alışkanlığından büyüktür; öyle 'ben şarjı köy çeşmesinden bitirdim' hikayesi yok. yine de TÜiK'in işine kafayı çocukça buluyorum, her yolculukta menzil planı karşımıma geliyor. geceleri klimali ve muzlu bir konforsa eger, 7 kw'lık bir şarj kablosu ile tarla kenarındaki elektrik direğinden 7 saat beklemedim deseler... benim en efektif çözüm; seyahat icin 1 er yastık, kısa, incecik ve yangın falmam. gidiş dönüş rezillik: 4 durak plansizlik üstüne yorgunluk, ama elektriklinin çevre dengesi şairana söylüyorum: eski dizele göre cebimden laf atarken bi de adaptör isterdim. ha iyi olmadı mi, iyi oldu, ondan sonra bayuk yazında gece cepten şarja takılıyım.
