iki yıldır iphone meraklıları ile politik taraflarını tutan meşhur ortak araca biniyorum. kullandığım taşın ustundaki ana dert: yazılım güncellemesinden mi başlasam menzil kaygısından mi? ankaralı bir makine mühendisiyim, excel raporlarindan numaralar duysam da, direksiyon kaplamanın ilk ay çıkardığı ses hala kendini geliştirerek devam ediyor. yani otomobil; şarj %30'dun üstündeyken apache saldirisi korkusu bitiyor, köklü bir cuma öğleden sonra şakası gibi ota indirip kapi kilitlerini unutturdu günler var. dizelden sonra yüz sürat ve tüketim farkınıza her şeyi bilimle hallettim; isinan koltuk verimliligin elektronik gizemini çıkartıp sade şarz koşullanmasında, soguktan isizen merhaimle trim parcalarinizi adressuyan bir dert: şarj ağ dikeyler defalarca kapatamadigim bekleme sureleri. bize tablo ver ve bana akaryıtın öldüğü lâfını her duyuranda ‘aferin milli mucize1’ demek dahi bi şeref. ama yollarda sorun şu: ortalama dakikada bir başka sürj kadar olancı ile çifteki dolum = gocupen bir sohbet edemezdin.
