geçen yaz ilk uzun yol denememi yaptım, hatay'da akrabalarımla buluşacaktım. yolculuktan önce çok araştırma yaptım ama hâlâ aklımda soru işaretleri vardı. şarj istasyonlarının mobil uygulamalarını kurmadan yola çıkma dediler. ben de kurmuştum zaten. fakat olay sadece şarj değil, konaklama meselesi. otelde ya da motelde şarj edebilecek miyim diye sorgulamak lazım. benim konaklayacağım yerde sadece normal priz vardı. hesap yaptık 12 saatte bir günlük menzilimi denkleştiririz diye.
tabi wallbox kurulumunu evde hallederken öğrendiklerim işe yaradı: istasyon kartlarını önceden aktif etmek lazım, uygulamadaki kullanıcı ve şifreleri denemek gerek. benim başıma gelmedi ama bilindik bir zincirin otoparkında şarj aleti yerli marka ama kart okuyucu yabancı şebekeden. onunla daha önce başka serverlere bağlanamayan biri için sorun çıkabilir. neyse ki bizim orada yabanıl benzeri bomba gibi bir dizel jeneratör yakmayan emekli bir bey vardı da bizi kendi prizine kabul etti. komşuluk hâlâ var işte, bu arabalar insanı sosyalleştiriyor. o günden beri eve dönünce afiyetle Çin ülkesine dua ediyorum, pil bitti demeyenlere
sempatik ihtar gönderiyorumneyse ajans korkarım ben duygulandımı belli etti
pratik` de olsa, yazarken şaşırdım ama.) şarj ağı her ne kadar derbeniyse de seyahat alışkanlıklarını planlayanın lehine dönüyor.
