şarj kuyruğunda dertleşme

aslında menzil kaygısı falan değil bu, sırf önümdeki adam 80'e kadar şarj edip lokma döker gibi beklediği için kuyruk oluyor. halbuki üç vasıta dönse herkes yola devam edecek, kimse kimseye bunu anlatamıyor.

en komiği, telsizci gibi muhabbet eden tanışma ortdıbına dönüşmesi. kabloya oturmuş, vakti bol amcalar memleketi kurtarmaya başlayınca ister istemez 'ben de otonom sürüş beklerken buradayım' deyip gülüyorsun. kısacası şarj ağı büyüdükçe bu sohbetler bitecek, vah vah.