ailemin elektrikli araca karşı çıkması

tipik türk ailesi tepkisi: 'o arabayla memlekete gidilir mi oğlum', 'patlar mı o' filan. üstüne bir de babam 'o pilin ömrü kaç yıl' diye soruyor, çamaşır makinesi bataryası sanıyor herhalde. şarjı öğrendiler mi değişiyor ama.

bir kere bindirdim model 3'e, bir daha inmek istemedi. sonra da otonom sürüşte bir tur atınca 'haftaya bi bakalım' dedi. yani olay babayı havaya sokmakta bitiyor, teknik konuşunca sadece kafaları karışıyor. şimdi de bana 'buna ötv indirimi alınıyor mu' diye soruyor, vaay be...

dizel bir aractan elektrikliye geçince babam 'el insaf geri vites var mı' diye sordu. depo doldurmayı kafalarında bir türlü çözemediler, ben de neresinden anlatsam bilmiyorum. malum togg'dan sonra bir nebze ısındılar ama menzil endişelerine çare bulamadım daha.

babam hâlâ 'bu şey yolda kalır' diyor ama geçen hafta markete giderken arabayı istedi. menzil kaygısı bir efsane, kaygı asıl ona bindiğinde başlıyor. bu tarz durumlar için 'deneyim konuşsun' demek lazım.