hızlanma bağımlılığı ve performans kültü

hızlanma hissi gerçekten bağımlılık yapıyor, bunu inkar eden yoktur. 0-100 verisi bir arabada ilk baktığım şey olmasa da, ışıklarda kalkışta o torku hissedince insan bir başka oluyor. lakin bu işin bir bedeli var; sürekli performans bekleyince tüketim de uçuyor, lastik de gidiyor.

mühim olan bunu günlük hayata taşımamak. ben tüketimi excelde takip eden biri olarak diyorum, her kalkışta gazı kökleyen adam bir süre sonra menzil hesabına hiç güvenemiyor. rakamlar konuşuyor, keyif geçici, fatura kalıcı.

0-100 verisi artık arabanın gerçekten hızlı olduğunu değil, sadece bataryanın ani boşalmayı sevdiğini gösteriyor. ben de bu kültün içinde büyüdüm ama sonra faturayı görünce, o tork egosu bir anda menzil kaygısıyla tanışıveriyor.