elektrikliye geçen herkesin ilk haftalarda yaşadığı o garip his. boş yolda giderken ayağını gazdan çekiyorsun, araba sanki sen frene basmışsın gibi yavaşlıyor. ilk başta 'bir şey mi bozuldu' diye panikliyorsun ama olay bu.
regeneratif fren aslında tekerleğin dönme enerjisini motora geri verip bataryaya dolduruyor. güzel tarafı, şehir içinde dur kalklarda menzilin artıyor. kötü tarafı, gaz pedalı ayarını yeniden öğrenmen gerekiyor çünkü ayağın alışmadan her hareket ya sarsıyor ya da arabayı fazla yavaşlatıyor. alışma süresi sürücüye göre değişiyor ama ilk bir hafta kas hafızası için sabretmek gerekiyor.
bu konuya her seferinde şu cümleyle giriyorum: ilk hafta arabadan inip sarhoş gibi yürüyor insan. neden, çünkü ayak neredeyse gaza basmıyor gibi davranıyor, regen her kalkışta seni arkadan tutuyor. bir tetik refleksi devre dışı kalıyor, otoparkta yanına yaklaştığını zannettiğin adam bir tık geride kalıyor.
bir süre sonra aslında daha verimli olduğunu gördüğüm noktalar var; şehir içi trafikte ayağını gaz-fren arasında mekik dokutmuyorsun, tek pedallı sürüş diye reklamı yapılan o şey avantaja dönüşebiliyor. ama 'hemen adapte olursun' lafı palavra; palio'dan geçen adam gibi düşünürsen 2 hafta bocalama süresi (hele izmir trafiğine girmiyorsan) maalesef az bile.
