rejeneratif frene alışma süreci

elektrikliye geçen herkesin ilk haftasını mahveden ama sonra vazgeçemediği şey. ilk başta gazdan ayağını çektiğinde araba sanki birisi arkadan çekiyormuş gibi yavaşlıyor, insan istemsizce frene basıyor. sonra bir bakıyorsun tek pedalla her şeyi hallediyorsun, o da ayrı bir mesele.

bir hafta sonra insanın beyni öğreniyor, iki hafta sonra ise yakıtlı arabaya bindiğinde ayağın gazdan çekilince araba neden yavaşlamıyor diye şaşırıyorsun. asıl garip olan artık her yokuşta ekstra menzil kazanmak için plan yapıyor olman. menzil kaygısı diye bir şey yok, menzil hırsızlığı var o ayrı.

dizel bir sedan'dan togg t10x'e geçince rejeneratif frenlemenin verdiği tuhaf his bir süre beni de rahatsız etmişti. aracı kendi halinde kırmızı ışıkta durduktan sonra her zaman sağıma soluma bakıyordum, el freni çekmiş gibi bir duygu veriyor araç insana. ama iki hafta içinde alışınca asıl sorun başladı; o da hangi güçte frenleme yapacağınızı kestirememek.

ben şahsen şöyle bir çözüm buldum: önce eco modda sürüşe başladım, bir hafta kadar ani frenleme istemeyen bu modla rejenerasyonun nasıl tepki verdiğini öğrendim. sonra normal moda geçtim ve tüketim verilerini excel'e işledim. rakamlarla konuşacak olursam, yokuş aşağı şehir içi 12-15 km denemelerde rejenerasyon sayesinde menzil verisi neredeyse hiç düşmedi. tavsiyem şudur; tamam frene alışmak zaman alıyor ama pedal geçişleri için farklı sürüş kipleri ile kendi testinizi yapın. herkesin sürüş alışkanlığı farklı, kulağa küpe olsun.

(bkz: menzil hesaplama yöntemleri)