şarj kuyruğu dertleri

kalabalık bir dinlenme tesisinde tek kulaklıkla beklemekten daha sinir bozucu bir şey varsa o da dolu bir şarj istasyonu önünde sıra beklemek herhalde. çin malı da olsa yerli de olsa herkes aynı derdi yaşıyor, biz de yavaş yavaş öğreniyoruz ama bazen insan 'keşke benzinliğe girseydim' diye geçirmiyor değil.

aracı şarja bırakıp avm'de üç saat dolaşan adamla aynı anda vardığımda (bkz: karekök hesabı) o kuyruğu aslında soyut bir zaman yönetimi problemi olarak görüyorum; yine de üç saat bekleme matematik olarak sıkıntılı.