-
kalabalık bir dinlenme tesisinde tek kulaklıkla beklemekten daha sinir bozucu bir şey varsa o da dolu bir şarj istasyonu önünde sıra beklemek herhalde. çin malı da olsa yerli de olsa herkes aynı derdi yaşıyor, biz de yavaş yavaş öğreniyoruz ama bazen insan 'keşke benzinliğe girseydim' diye geçirmiyor değil.
-
aracı şarja bırakıp avm'de üç saat dolaşan adamla aynı anda vardığımda (bkz:
karekök hesabı) o kuyruğu aslında soyut bir zaman yönetimi problemi olarak görüyorum; yine de üç saat bekleme matematik olarak sıkıntılı.
-
menzil kaygısı bir efsanedir diyenlerin hız şarjında görülmesini dilerdim akşam 7 civarı istasyonlar dolunca. navigasyonda boş görünüp önde iki arabanın cıvıldadığı, tek şarj başının kaldığı her sefer okul randevusu bekler gibi ağlamak. arabam kendi başına otobanda gidiyor ama ikiye iki beklemeye gelince uygarlık ağlıyor.
yazılımı da işin içinde; kimin kimi beklediği, kuyruğun nasıl adil çalıştığı belli değil. güncellemeyle o da düzelecek deniyor, bakalım. kısacası araba için yeterli, altyapı ve zamanlama için hâlâ son sürüm olgun değil. sesi de kısık.
-
geçen hafta otoyolda dört araçlık bir istasyon kuyruğuna denk geldim, 'menzil kaygısı efsane' diyen arkadaşlar bir de bu kuyruğa girsin derim. yoksa araçların hatası değil bu, istasyon sayısının azlığı bambaşka bir mesele.
-
kuyruk aktüatörü denilen o panik hissi yazılım güncellemesiyle gelmiyor maalesef; tek şarj makinesine dört araç sığdırmaya çalışırken herkesin fotoğrafı karede. şehirler arası yolda gündüz açıklama sitesinde 'müsait'tir' yazan yerin aksine akşam bu otopark kuş sessizlik olunca buzdolabı mucizesini hatırlıyorum.
bu tarz rotayı mesafe değil şarj notlarıyla planlamazsanız tatsız kavgaların oynaşması şaka değil.
-
bir yıldır ankarada ölçüyorum, akşam 18-20 arası trassız kuyruk ekliyor, hafta sonu sahil tarafı yine aynı. istasyon operatörlerinin dc istasyon sayısındaki vaatleri ile gerçekleşen arasında fark var ülkemde. keşke her fiş öncesi kuyruk ekranı kesin gösterilse, çeyrek asgari daha dürüst olur.
