açıkçası ilk günlerde babamdan şu cümleyi duydum: 'bu araç beni yolda bırakır'. oysa ben iki yıldır togg t10x kullanıyorum ve hesabını excel'de yapıyorum; araç hiçbir zaman beni yolda bırakmadı. onları şarj istasyonlarını göstermek için şehir içi kısa bir geziye götürdüm, yüzde kırk şarjla bir saat gezdiklerinde 'bu işin matematiği belli' dedim. sakin bir şekilde tüketim raporunu göstermek bazen tüm psikolojik düğümleri çözüyor, ama dedikodu yapmıyorlar işte ; yakıt alışkanlıklarından vazgeçmek de kolay değil.
akrabalarım da fikir belirtmekten geri durmuyor, 'dizel araban varken neden böyle bir şeye geçtin?' diye soruyorlar. buna cevaben tasarrufu ve sessiz sürüşü anlatıyorum ama bazen çare çocukları ve eşimle konuşmaları sağlamak oluyor. zira erkek yazılımsal olarak yola aslında en soğuk girdi; sonrasında ise en bön kullanıcılardan biri haline geldi. gerçekten anlatmak istediğim şu: marifet birisi arabayı istemesin diye kendini kötü hissetmesen de, önemli olan evdeki tüm elektrik tesisatında yüke uygun prizler ve şarj hattı kurduktan sonra şöyle demek: 'hadi, gel bir hafta dene, vazgeçmezsen ben de dizelimi geri alayım.'
