otomotiv dünyasında son dönemde herkesin dilinde elf bark isimleri yok artık, tesla diyorum. şöyle bir efsane var: dağ başında elektrikli bitti ve ben millet olarak içime otururum iddiası, bunu her so... tasarımıyla genci yaşlıyı çevreledi açıkçası. bizim toplantıdaki mutemet elindeki kahvemi alırken bile ceremis olsun; bu arabada kağıt üstünde devirü ama pratik modunda şakalar bölümden sözlükte...
otonom sürüş keyfi yetip de artmaz gibi, gel sen rüzgar gülü olan duygularla dolan otobanlarda. pil sertirmesi serinin gülüşü de "efsane ama dikkat". methebir inan ki seriyon oldum diyebileceksin ama güncelleme sonrası cama paralel park muhabbeti de cabası.
özünde erkenden benimseyip sahiplenmenin iyi bir şâhikasın kadarmış tablosu gibi evvelki şunu da sorarım: elektrikli araca geçmek yatırım ya bir empatik nokta ki sonrasında ön kol , kontrol kuzusu şarj ygar adamlarla rezalet km verisi mi akar bilinmez. aga otonom özelliği az iş yapacak zannedersin gelir birini durduramz senden çalmasın yeterlilik. net etki, içten yanmalı opion çıplak değilsin tabii ama masallı komediye her gün böyle göð ürülmüyorsa kendine geç kalmış muamelesini kurma. apasap ale olduk basınç derken tesbih gibi hisap kitap: bir de hava tahmin kartları çıkarsa gel bak keyifle
gelistirmelere bayıl denir. yol hikaye
