5 milyon verip şarj istasyonunda tost yemek

beş milyonluk araç aldık ama hâlâ şarj dakikalarında çay ocağına mahkûm olmamız acı bir tezat. ortalama hızlı şarjda 40 dakikalık bekleyişim var, bizim millet de eli kepçe lokum gibi sazlı sözlü olduğundan ortam eğlenceli sayılır. mühendis kafası diyor ki keşke her yerde bu süre zarfında çayını içeceğin güzel alanlar başka yerlerde de olsa; ama nerde sabah kahvaltısı, nerede kışın ortasında termos. neyse işletmeciler de fırsatı kaçırmıyor, tost makinesi ilk işleriymiş, tebrik ederim kapitalizmi. bu tarz bakınız durumun özetidir)

(bkz: dizeldeki asfalt konforu)