ailem elektrikli arabamı istemiyor

ilk aldığımda ailemden de benzer tepkiler almıştım. annem 'bu araba ses çıkarmıyor, bir terslik var' diyordu, babam ise 'şarjı biterse yolda kalırsın' diye tutturuorudu. ama iki yılın sonunda rakamlar konuştu: kat ettiğim kilometresi ve yakıt maliyetim ortada. dizel sedanımla ayda ne veriyorsam elektrikliyle onun dörtte birini veriyorum.

aileleri suçlamak da zor, çünkü alışkanlıklar kolay kolay değişmiyor. ben şarj istasyonlarını gösterdim, tüketim tablosunu excel'de hazırlayıp gösterdim, yolda denemeler yaptım. sonunda kendileri de gördü ki bu iş sandıkları gibi değil. şimdi sıra annemde, o da bir tane düşünüyor. sabırlı olmak ve deneyimleri paylaşmak lazım, boş konuşmakla olmuyor bu işler.