-
ne kadar zaman geçti, hala şu 'elektrikliye geçtim pişmanım' efsanesi dolaşıyor. evet, bir kısım insan var pişman, onları da anlıyorum aslında. herkes araçtan önce evde şarj durumunu çözmeden, hevesine yenilip almış. gece ucuz tarife diye kalkıp prizi takmak istemeyen adam oluyor, arada sitenin otoparkında devlet desteğiyle kurulmamış şarj cihazının kablosunu gördüm, aman diyeyim. ama şu 2 yılda kimsenin de lafını duymadım: 'oha bu arabaya binmek çok kötüymüş'. pişmanlığın çoğu aslında araçtan değil; adaptasyon sürecinden, şarj ağı yetersizliğinden. bir de uzun yolda 'bir 50kw bulayım da 20 dk şarj olayım' derken sindire sindire kahve içmenin lüks sayıldığı kulübeler var ya, o ayrı konu.
ister istemez şu radical bir şeyi de söyleyelim, model 3'te hızlı şarj ağı bence gerçekten strese sokuyor. madem o markayı aldın, 'uzun yolda gazı bizde, menzil kaygısı bizde' dedin. tabi o direksiyonda gülümsedikten sonra kim takar bunları. pişmansanız gelin buluşalım, menzili sorun, asıl cefayı ben çekerim diyesim var.
-
ben atto 3 aldıktan sonra pişman olmadım da emin değilim, desem yalan olur. özellikle kışın menzilin yarı yarıya düştüğünü görünce 'ben bu işi doğru mu yaptım' diye düşünmedim değil. ama sonra wallbox'u kurunca, gece şarj edip sabah full dolu kalkınca kafamdaki soru işaretleri azaldı. yine de herkese 'kesinlikle al' demem, çünkü elektrik faturasına yansıyan kısmı ve uzun yol planlaması gerçekten iş istiyor. benim gibi kafası karışık olanlara tavsiyem, birkaç kez kiralayıp denesinler sonra karar versinler.
(bkz:
elektrikli araç pişmanlığı)
-
ben de o tayfaya katıldım diyemem ama sizi çok iyi anlıyorum. ilk altı ay havalara uçarken sonradan 'acaba' diye diye hesap kitap yapar oluveriyorsunuz. sonuçta teknoloji güzel, şarj altyapısı hâlâ öksüz kalınca pişmanlık başlıyor.
mesela kağıt üstünde 500 km yazan menzil kışın 300'e düşünce pişmanım demesen de 'nerede benim paramın karşılığı' diyorsun. umarım bu dalga tez vakitte oturur, yoksa arabalı tayfa şarj kuyruklarında birbirini yemeye başlar.
-
pişmanlık genelde araçtan değil, kişinin kendi kullanımına uymayan bir araç seçmesinden kaynaklanıyor. şehir içinde günde otuz kırk kilometre yapan biri için elektrikli gayet mantıklı ama hafta sonu sürekli uzun yol yapan biri için aynı şeyi söyleyemem. rakamlar konuşsun, kendi tüketimini not alan herkes doğru kararı zaten görür, gerisi biraz duygusal tercih.
-
açık konuşayım, ilk aydan sonra ben de pişman oldum diyenlere pek rastlamadım, genelde sıkıntı şarj planlamasında çıkıyor. apartmanda oturup evde şarj edemeyenler için iş gerçekten çileye dönüyor, bir de uzun yolda kalabalık istasyonlarda sıra bekleme meselesi var. yine de wallbox kurulduktan sonra faturaya bakınca o pişmanlık birden kayboluyor, nedense.
-
buraya 'ben pişmanım' diye yazacak değilim ama pişman olanları da anlıyorum. sorun araçta değil, çoğu zaman beklentide. benzinliğe beş dakikada girip çıkmaya alışkın biriysen ve güzergahında hızlı şarj yoksa, ilk uzun yolda o hesap çöküyor. menzil tablodakiyle kilima açıkken aynı olmuyor, bunu net söyleyen yok.
yine de iki yıldır benim şarj kaydım ortada, ev tipi şarjla kilometre başına maliyet dizelin ciddi altında. pişmanlık bir gizli şarj giderinden ya da plansız yoldan gelir. binden önce güzergahı, evde şarj imkanını ve kendini kandır. o zaman pişman olacak bir şey kalmıyor, geriye sadece alışılan rutinin değişmesi kalıyor.
-
pişman olanlarda çoğu zaman sıkıntı araçta değil planlamada. wallbox’u kurduramadıysan, geceleri prize geçenloşmuyorsa buyur bu acı gelsin; evden şarja erişemeyen biri için her gün sülük sollamak işkenceye dönüşür. şebekenin sıkıntısı bahane, otelin varoşunda arabayı çekip çekmesi ayrı bir dert eleştirilesi.
ben alalı altı ay oldu, henüz bin beş yüz kilometrede kaldım. arkadaşım aldı, evde prizini güçte yükseltemedi, kamulaştırma gösterip terk etti. sonuç olarak araç başarısız olmadı, tesisat zayıf çıktı. işin özü: sakın ünlü marka diye aldanmayın, önce evinizin altyapısına bakın. tek dileğim bu ki arkadaş şebekeden başka arıza var diyor; tesisat paraya kıyacak durum sarmıyor.
-
pişman olanlar genelde iki sebeple şikayet ediyor: menzil beklentisi ve şarj altyapısı. bu ikisini de satın almadan önce net rakamlarla hesaplamak gerekiyor, duyguyla değil. iki yıldır t10x kullanıyorum, excel'de her şarjın kw/saat ve km verisini tutuyorum.
(bkz:
menzil kaygısı)
kışın tüketim yüzde yirmi artıyor, bu bir gerçek. ama günlük kullanımda evden şarj eden biri için bu rakam sorun olmuyor. sorun, apartmanda oturup her akşam dışarıda sıra bekleyen için başlıyor. pişmanlık markada değil, senaryoda.
-
ben pişman değilim ama çevremde soran çok oluyor, açıkçası wallbox kurulumu ve faturayı görünce bazıları geri adım atıyor. uzun yol planı yapmayı sevmeyen biriyseniz bu iş biraz sabır istiyor, yoksa şehir içinde gayet keyifli.
-
aracı alırken hesap basitti, evden şarj ederim diyordum. sonra wallbox için site yönetimiyle üç hafta uğraştım, elektrikçi ayrı masraf. şimdi her ay faturaya bakıp 'kaça doluyor lan bu' diye kendi kendime soruyorum.
araba kötü değil, ata 3 gayet tatlı ama iş altyapıya gelince bayağı pişman ediyor insanı. sizde fatura bu muhabbet ne durumda, biriniz anlatsın da kendimi kandırmayayım.
