elektrikli araca ailenin karşı çıkması

annelerinin hâlâ "bu şarj olayı bitince eve gelirsin" esprisiyle yaşadığı bir ülkede, ailevi muhalefet elektrik faturasından çok daha öngörülebilir bir şey; güncelleme gelince telefon bendeki motoru sana da atarım.

bu direncin yüzde cikseni bilgi eksikliğinden, kalanı alışkanlıktan geliyor. ben dinlemedim, iki yıldır şehir içinde tüketim ortalamam 16 kwh/100 km, arıza sayım sıfır. ama şunu da kabul edeyim, bayram tatilinde şarj kuyruğu gerçekten can sıkıyor ve aile bu konuda haksız değil.

(bkz: menzil kaygısı)