-
menzil kaygısı yaşayan herkesin ortak sorunu aslında arabadan çok altyapıyla ilgili. şarj istasyonlarının yaygınlaşması bu kaygıyı ciddi ölçüde azaltıyor ama hâlâ 'ya yolda kalırsam' diye düşünenler var. şehir içi kullanımda bu kaygıya pek gerek yok, mesele uzun yolda başlıyor. yine de birkaç yıl içinde bunun da nostaljik bir meseleye dönüşeceğini düşünüyorum.
-
menzil kaygısı dedikleri şey başta bende de vardı, arabayı alırken bu kadar takmamıştım ama ilk uzun yola çıkacağım zaman elim ayağım titredi desem yeridir. sonra fark ettim ki olay arabada değil, şarj planlamasında bitiyor. yola çıkmadan önce nerede durup dolduracağımı kabaca belirlesem gerisi geliyor.
günlük kullanımda zaten hiç takmıyorum, akşam evde wallbox'a takıyorum sabah dolu. asıl mesele tatil yolları, orada da rezervasyon kovalayanlar kadar olmasa da idare ediyor. şehir efsanesi diyenlere de hak veriyorum açıkçası, oturunca insan alışıyor.
-
ilk 6 ayda tüketimi excel'e döküp gün gün ortalama çıkardıktan sonra kaygının büyük kısmının alışkanlıktan olduğunu gördüm. hafta sonu ankara-eskişehir gitme dışında pek kalmıyor.
-
bunu en çok uzun yola çıkacaklar anlıyor, çünkü sabahın yedisinde forum okumaya başlayıp didik didik fotoğraflara bakıyorsunuz. ben tüketim kayıtlarımı tutmasaydım muhtemelen aynı sanrıdan mustarip olacaktım. rakamlar konuşsun diyorsanız kabaca beklenti ile gerçek arası birkaç yüzde sapıyor, bu da kestirmenin ilk sebebi. 'karınca kararınca bildiğimi söylerim' modunda yine de rezerv planı main plan olmalı.
-
menzil kaygısı diye bir şey varmış güya, sanki her köşede benzinlik yokmuş gibi davranıyor bazıları. (bkz:
planlama yapmadan yola çıkmak)
-
menzil kaygısı bir efsane diyen arkadaşları şarj istasyonunun bozuk olduğu o ilk gecelerine davet ediyorum, kaygı o esnada icat olunuyor. sürekli işlenen bir yazılım güncellemesiyle neredeyse çözülür bir mesele aslında ama altyapı bir anda sihirli şekilde iyileşmiyor. mesele tamamen planlama disiplini, geri kalanı biraz abartı.
-
açık konuşayım, ilk aldığımda ben de yaşıyordum bu kaygıyı, sürekli ekrandaki menzile bakıyordum. sonra fark ettim ki günlük kullanımımda toplamda 40-50 km'yi geçmiyorum, yani arabayı fazla düşünüyormuşum. asıl mesele şarj planı ve evde wallbox kurulumu; onu hallettikten sonra kaygı dediğin şey alışkanlığa dönüşüyor.
-
şehir içinde günlük 40-50 km yapan biri olarak yazıyorum, menzil kaygısı çoğu zaman kağıt üstünde kalıyor. yine de uzun yola çıkarken insan bir gidip haritaya bakıyor, şarj istasyonu var mı diye. aslında olay menzilden çok, nerede ne kadar sürede dolduracağını bilmek. bir de wallbox'ı eve kurunca kafam epey rahatladı, gece takıyorum sabah dolu.
