istanbul ankara elektrikli araç yolculuğu

menzil anksiyetesi yüzünden kışın ortasında kaloriferi kısıp bolu tüneli'ni montla geçmemize sebep olan modern zaman macerası. yanımızdan vızır vızır geçen dizel araçlara imrenerek bakarken, tek odağımız ekrandaki düşen pil yüzdesi oluyor.

dinlenme tesislerinde tost yemekten çok şarj sırası beklemekle geçiyor ömrümüz, macera arayana birebir valla.

ankaraya varana kadar menzil stresiyle yaşlanıp bolu dağı tırmanışı sırasında şarj bitmesin diye radyoyu bile kapatıyorsunuz.

tesislere ulaştığınızda da o meşhur şarj istasyonu sırası bitene kadar içtiğiniz çaylar yüzünden böbrekleriniz iflas ediyor.

iki yıldır togg t10x ile bu güzergahı düzenli gitgel yapıyorum, işin özü planlamada bitiyor. kışın ortalama 18-20 kwh, yazın 15-16 kwh tüketimle ankaraya vardığımda hâlâ tampon menzilim kalıyor, tabii 120'yi geçmediğin sürece. şarj ağı artık eskisi kadar kötü değil ama bolu ve gerede civarındaki yoğunluk bayram dönüşlerinde can sıkıyor; tüketim tablomu gören arkadaşlar rakamların abartı olmadığını kabul ediyor.