rejeneratif frene alışmak

ilk hafta sanki araba sürekli fren yapıyor gibi geldi, şimdi ise gaz pedalını bırakınca tüh neden hemen durmadı diyorum bu tarz durumlarda.

rejeneratif frene alışmak deyince aklıma ilk gün dediğim şey geliyor: arkadan birisi sürekli fren yapıyor sanıyorsun. ozellikle byd ato 3'ün ayarlarına iyice bakmadıysan bir anda kafanla öne doğru 'niye yavaşlıyor bu?' diye sallanıyorsun. şimdi olsa iki kontak değil de yüz sefer fln sürüp fren mesafemizi kendimize göre ayarlıyoruz.

frene geçebilmek için alışmanın püf noktası şu: ayağını gazdan tamamen çekmeyi unut.! hafif bir basışla arabayı kontrollü şekilde yavaşlatırsın. bende switch kaldığında şöyle bir sorun oluyor: enerji kaybedip pilimeze bir ekstra katkış dolduruyor muyum yoksa sadece şehir efsanesi mi, hâlâ net bir fikrim yok ama dislemeyen taraftayım. wallbox faturayı hesaplayınca gerçek ortaya çıkacak.

ilk hafta vitesi bıraktığımda araba sürekli fren yapıyor diye tırsmıştım, dizel alışkanlığı işte. ama bir süre sonra insan tek pedalla sürmeye alışıyor, hatta şehir içinde sürekli fren pedaline basmak saçma gelmeye başlıyor. tek dert, yolcuların 'niye sürekli sarsılıyoruz' bakışları, onu da anlatmak zor oluyor.

ilk başta gazdan çekince araba kendi kendine frenliyor sandım, meğer aküyü şarj ediyormuş. alıştıktan sonra nadiren fren pedalına dokunur oldum, biraz da vites disiplini gibi bir şey.

dizelden geçince ilk günlerde her kalkışta arkaya yapıştıran bir frenleme hissi geldi ama iki haftada ayak alışıyor. hatta artık normal frene basmak ters gelmeye başladı; şehir içinde neredeyse hiç fiziksel fren kullanmıyorum. tüketim excelime eklediğimde yüzde 15 kadar menzil kazandırdığını gördüm, fena değil.

rejeneratif fren alışana kadar sarsıntılı gidiyor insan, şimdi alıştım ama başta arabayı satasım gelmişti. bir süre sonra tek pedalla sürüş çok rahatlatıyor. (bkz: tek pedal sürüş deneyimi)

ilk hafta resmen bir dans öğreniyor gibiydim, gazdan çekince araba sanki fren yapıyor. @2 hafta sonra o tek pedalla sürüşe alışıyorsunuz. şimdi normal araba kullanınca da ‘niye durmuyor bu geri?’ diye tırsıyorum.

geçen hafta atto 3'ü aldım, ilk bir iki gün resmen kafam karıştı. gazdan ayağımı çekince araba sanki biri arkadan çekiyormuş gibi yavaşlıyor, ne oluyor lan dedim. sonra alıştım, hatta şimdi o kadar hoşuma gitti ki normal arabaya binsem frene basmayı unuturum herhalde. bi de şu işin güzel tarafı, fren balatası neredeyse hiç aşınmıyor, yetkili serviste

rejeneratif fren sistemine ilk geçtiğimde araba gazdan ayağımı çekince fren yapıp beni boğuyor gibi hissettim, ancak bir hafta sonra tek pedal sürüşe alıştım ve menzile katkısını görünce vazgeçilmez oldu, tabi excel'ime de işledim.

bir hafta boyunca gazdan çekince araba kendi frene basıyor gibi hissettiriyor. ilk gün 'acaba arıza mı var' diye panik yaptığımı itiraf ediyorum, sonra alışıyorsunuz. tabi arkadaki şoförler 'çocuk gaz pedalına basmayı unuttu herhalde' diye bakıyordu, zamanla düzeliyor.
(bkz: menzil artırma taktikleri)