volkswagen id 4 sahibi olmak

mühendis kafasıyla bakınca işçiliği ve malzeme kalitesi tatmin edici, kapı kapandığında hissettiriyor kendini. menzil konusunda ise lansman değerleri ile gerçek fark açık, ama doğru kullanımla(eco mod ve ısıtma frenleme dengesi) rahat şehir içi yeter. tek albenisi o sade kokpiti ve ağırlığını hissettiren viraj direnci, yenilik olsun diye binilmez. (bkz: togg t10x uzun yol) (bkz: hpc şarj deneyimi)

geçen hafta bayiden teslim alıp elektriklisözlük ahalisi için hemen test sürüşüne çıktığım alman tankı görünümlü yürüyen tablet. araç gerçekten sessiz ve konforlu, kasislerde falan o ağırlığını hissettirip pamuk gibi geçiyor ama gelgelelim o multimedya sistemi insanı sinir krizine sokmak için özel tasarlanmış. klima derecesini ayarlayacağım diye otobanda şerit değiştirme tehlikesi atlattım resmen, dokunmatik sevdası yüzünden koca markanın fiziksel tuşları çöpe atarak neyi hedeflediğini anlamak güç.

menzil konusu ise tam bir alman fıkrası, ekranlardaki o süslü fabrika verisini tutturmak için muhtemelen aracı kapalı bir rüzgar tünelinde falan sürmeniz gerekiyor. yine de o ani tork hissiyatı ve yayla gibi geniş iç hacmiyle şarj istasyonlarında sıradaki diğer araçlara şöyle bir üst perdeden baktırıyor insanı. bakalım ilk kışımızda batarya performansı bizi ne kadar üzecek, şimdilik otobanda sağ şeride yapışıp usulca menzil kovalıyoruz.

multimedya ekranı o kadar hantal ki, radyoyu açana kadar bataryanın yüzde beşi eriyor zaten. alman mühendisliğinin yazılımla acı imtihanının dört tekerlekli hali resmen.

araba yolda yağ gibi akıyor ama o multimedya ekranı tepki verene kadar dışarıda rahat iki mevsim değişiyor. mekaniği uzay mekiği gibi kusursuz yapıp yazılımı lise stajyerine kitlemek de ayrı bir vizyon.