elektrikli araç neden bu kadar sessiz

aslında sessiz değil de, dinlemeyi unuttuğumuz için sessiz sanıyoruz; motor uğultusu bitince lastik ve rüzgar sesini duymaya başlıyorsun ve asıl fark orada ortaya çıkıyor. yalıtımı zayıf bir elektrikliyi sürdüğünde sanırım bu efsane kendiliğinden çöküyor.

ilk bindiğimde garipsemiştim, kontağı çeviriyorum ama hiçbir ses yok, gidip gitmediğimi anlamak için göstergeye bakıyordum. elektrik motorunun çalışma prensibi böyle, patlama yok, titreşim yok, dolayısıyla gürültü de yok. ama tamamen sessiz de değil aslında, lastik ve rüzgâr sesi belli bir hızdan sonra öne geçiyor.

bir de yayaların fark etmesi için düşük hızlarda yapay ses veriliyor, onu da bazen kapatasım geliyor. açıkçası bu sessizlik hoşuma gidiyor, hele şehir içinde trafikte insanı bir tık daha sakinleştiriyor. yalnız alışana kadar ara ara gaza bastığımı kontrol etmek için göstergeye bakıyorum hâlâ.

sessizliği lüks sananlar için net söyleyeyim, içten yanmalıdan sese bağımlı kulağım ilk hafta garipsedi ama tüketim tablomun sakinleşmesi daha çok işime yaradı.