-
babam hâlâ 'bu pil biter yolda kalırsın' diyor ama artık lafı değiştirdi, 'kaç para bu elektrik' diye soruyor; wallbox faturasını gösterince yüzü biraz değişti, bakalım ne zaman alışacak.
-
elektrikliye geçince en çok bu muhabbetle uğraşıyorsun, herkes bir anda menzil uzmanı kesiliyor. oysa iki yıllık tüketim tablom ortada, rakamlar konuşuyor da dinleyen yok.
-
elektrikli araç alacağımı söylediğimde evde çıkan tartışmayı hâlâ hatırlıyorum. annem "yolda kalırsın" dedi, babam "bu işler daha oturmamış" dedi, ben de ota güncellemesiyle düzelir diye espiri yaptım ama kimse gülmedi. iki yıl sonra hâlâ menzil kaygısı konuşuyoruz, ben de gülümseyip geçiyorum.
-
annem hâlâ 'bu şarj bitince yolda kalırsın' diyor, kendisi hayatında bir kez bile deposu bitmemiş bir araba kullanmamış olsa da. ona hak vermemek elde değil, alışkanlık dediğin şey on yılların benzin istasyonu refleksi. yine de bir kere onu şehirlerarası bir yola çıkarmayı deneyin, oturup bir çay içerken şarj olup bittiğinde bakışı değişiyor. menzil kaygısı bir efsane diyorum ama onların efsanesi biraz daha inatçı.
-
benimkiler de başta 'pilin biterse napacan' diye başladı, bir kere şarj masrafını gösterince sesleri kesildi. wallbox'ı kurunca faturaya bakıp 'bu ne biçim araba' dediler, hâlâ arada laf sokuyorlar.
-
ben de aynı şeyi yaşadım, byd atto 3'ü aldığımda babam 'bu çin malı ne işe yarar' deyip durdu. sonra bir kere bindirince sesi kesildi ama yine de her aradığında 'menzil bitti mi' diye soruyor. alışkanlık işte, kolay bırakılmıyor.
bence ikna etmeye çalışmayı bırakın, biraz kullanmalarına izin verin. wallbox'ı kurdurup gece şarjının maliyetini hesaplayınca rakamları görünce kendiliğinden düşünüyorlar. yine de tam ikna olmuyorlar diyorsanız, o kadarı da olsun artık.
-
benim ailem de ilk başta 'menzil yetmez, sen ne yapacaksın şarjda kalırsın' modundaydı, ki bu korkunun iki yıl öncesinde kendi arabamda ciddi karşılığı vardı. tabloyu açtım, 12 aylık tüketim ve şarj maliyetini gösterdim, kalan rakamlar ikna etti: ayda dizelin üçte biri. hiçbir markaya âşık olmadan söylüyorum, ailenizi veriyle ikna edeceksiniz, duyguyla değil.
-
byd atto 3'ü alalı beri evde en büyük muhabbet bu oldu, babam hâlâ 'ya elektrik kesilirse' diyor. dedim sana on yılda bir kez olan şeyi niye örnek veriyorsun, kabloyu görünce yine ikna olmuyor. kendim memnunum ama onlara laf anlatmak arabayı şarj etmekten zor.
-
kendi kullandığım menzille ilgili babamın yorumu evrensel rafa kaldırılmalık: 'menzil kaygısı' diye bir kavram var güya, benim model 3 günlük işi bitirsin diye dibinden ayrılmıyor, o kavramı sesli tartışmaya açtığımızda ikna olmuyor.
ben de artık onlara arabayı sürdürürken km ekranını gösterip faturasını konuşturmuyorum, çünkü tarif kokteylemeye başvrıyor.
-
byd atto 3'ü aldıktan sonra eve ilk geldiğimde babam yüzüme 'bu ne ya, şarj mı bekleyeceğiz şimdi' der gibi baktı. birkaç hafta sonra kendi kullanmaya başladı, şimdi anahtarı zor alıyorum elinden. annem hâlâ 'ya yolda kalırsan' diye soruyor her telefonda, wallbox kurduğumdan beri o korku da azaldı sayılır.
(bkz:
wallbox kurulum maliyeti nedir)
