formula e'yi ilk izlediğimde içimdeki makine mühendisi ile motorsporları tutkum çatışmıştı. ses yok, egzoz kokusu yok, gaza bastığında anlık tork ile geçen araçlar var ama o heyecan, o adrenalini hissetme durumu ilk başlarda biraz sönük geliyor. lakin taktik savaşları, enerji yönetimi ve farklı şarj rotası hesaplamaları olayı bir satranç maçına çeviriyor, bu da bambaşka bir izleme deneyimi sunuyor diyebilirim.
kendi aracımdan biliyorum, bir şarjda ne kadar gittiğiniz yarıştaki tüm stratejiyi belirliyor. aslına bakarsanız elektriğin sessizliği ayıp olmasın ama beni ilk yarışta baymıştı, birkaç yarış sonrasında ferman okumaya başladım. icten yanmalı yarışlar kadar tutkulu değil şimdilik ancak teknolojinin gelişimine şahitlik etmek, sessiz videolardan ziyade direksiyon başındaki mücadeleyi izlemek keyifli hale geliyor insanda. özellikle ani şarj durumundaki kovalama hasreti ve sürücülerin sınır tanımayan enerji kullanım çabaları hikayeyi de izlenir kılıyor.