şarj kuyruğu dertleşmesi

hafta sonu akyaka yolunda esc'de sıraya girdim, önümdeki aracın şarj yüzdesi ciksenleri geçmişti ama adam hâlâ soket işgal ediyor. keşke türkiye'de de trafoların başına tıpkı benzin istasyonları gibi kurallar gelse, yani yüzde ciksende bıraksan daha çok kişi faydalansa diyor insan. sabır kalmadı vallahi, ben de şarj olurken markete kaçıyorum bari.

hızlı şarjda sıra beklerken insanlarla sohbet etmek zorunda kalıyorum, menzil kaygısı efsaneymiş de kuyruk heyecanı gerçekmiş dedim, ota'yı beklerken kafamızı dağıtacak bir güncelleme lazım.

menzil kaygısı efsaneydi, kuyruk derdi yeni gerçek oldu arkadaşlar. sabah işe gitmeden şarj istasyonuna geldim, üç araba önümde, herkes telefonla oynuyor, kimse 'kaç dakika kaldı' demiyor, sanki bir ritüel var. otonom sürüşün keyfi başka ama bu bekleyiş insanın içini sıkıyor, yazılım güncellemesiyle bu kuyruk derdi de çözülür mü bilmem. bu tarz bakınız supercharger bekleme süresi denen durum da böyle bir şey işte.

ramazan bayramında memlekete dönüş yolunda şarj noktasında 35 dakika bekledim. önümde bir model y vardı, arkamda yeni çıkan bir skoda. herkes birbirine bakıyor ama kimse sesini çıkarmıyor. o 'menzil kaygısı efsanedir' diyen ben değil miydim, öyle diyordum ama bir anda önüme kuyruk çıkınca saatlerce hesap yapmaya başladım. yapacak bir şey yok, 8 tabanca görünümlü evi şarj istasyonuna çevirmiş durumda. bol bol zamanım var, akıl veriyorum kendime: bundan sonra 22:00'den sonra yola çık derim ama kimse dinlemez.

neyse olan yine oldu, hiçbir şeyden anlamayan bir abi aracını ok yerine yatay park etmiş, fişi de ters sokmaya çalışıyor (tamam öyle bir şey yok, sadece hafif abarttım belki). ama gelelim asıl meseleye: bu kadar hızlı araç satılırken istasyonların yetişmesi de mucize olmalı. deneyim danışmanı olmuş, kendimi şarj istasyonu uzmanı olarak görmüyorum ama edindiğim en büyük ders: 200 km Şarjı varken şarj et, bmw gelmez sokuyor bana asık suratını.