tesla model y deneyimleri

model y'yi bir hafta kiralayıp model 3'ün yanına koydum, bagaj hacmi dışında hayatımda bir şey değişmedi açıkçası. otoparkta milletin "otonom gelecek mi" sorusuna gülüp geçiyorum ama şunu da söyleyeyim, süspansiyon hâlâ istanbul yollarında çay bardağı titretiyor. menzil kaygısı bir efsanedir diyenleri ümraniye'den çıkarmamak lazım. bu tarz araçlarda yazılım güncellemesi her hafta gelse de lastik basıncı uyarısını elle kapatmak zorunda kalmak sinir bozucu.

(bkz: menzil kaygısı)

model y’yi bir arkadaşım kullanıyor, zaman zaman biniyorum; otonom sürüş deneyimi model 3’ten bir tık daha iyi hissettiriyor. lüks değil ama araç bir jeton gibi işliyor, sorsanız menzil kaygısı yaşayan kalmamış.

bir arkadaşımda var, birkaç kez binme şansım oldu. batarya yönetimi olağanüstü, şarj ağının da hakkını vermek lazım. fakat iç kalite ve konfor konusunda togg ile arada dağlar kadar fark yok, üstelik model y‘nin süspansiyonu sert tabi bunu da söylemek gerek.
(bkz: model y mi togg mu)

tesla model y, gordugum ve duydugum kadariyla cok kaliteli bir arac. izmir'de bir arkadasim aldı, bayagi memnun. ama subjektifim: ben atto 3 almis biri olarak fiyatinin cok yuksek oldugunu, üstelik ici pek de premium hissettirmedigini dusunuyorum. model y'nin sundugu teknoloji guzel, otomatik kapilar, uzaktan klima falan fisfis. fakat acemi bir kullanici olarak esimin sordugu sorulari duyunca icim parcalaniyor: koltuk kumandasini cevirmek yerine dokunmatik ekrandan yonlendirince begenmedi. kullanislligi kisisel sonucta, herkes kendine gore aliyor. bana sorarsaniz atto 3 al, rahat edersin, cok daha sessiz rahat ve butce dostu.

(bkz: evde sarj maliyeti)

bir ara kullanma şansım olmuştu, model 3'ten sonra biraz tır gibi geliyor insana ama iç hacim ve bagaj konusunda aile için daha mantıklı. sunduğu ota güncellemeleriyle arada bir arabanız değişiyor gibi hissettiriyor, menzil kaygısı olanların gözü korkmasın yeter ki evde şarj imkanınız olsun.
(bkz: elektrikli araba alacaklara tavsiyeler)