-
annem 'patlar mı bu' diye sordu, babam sessiz kaldı. artık yol bilgisayarındaki verileri gösterince ikna oldular. rakamlar konuşunca susuyor insan.
-
babam aracın ses çıkarmamasını garipsiyor, motora dokunamayınca tamirci olduğu için eksik hissediyor.
-
atto 3 aldıktan sonra ailem hâlâ 'menzili yeter mi, nerede şarj edeceksin' diye soruyor, izmir'de görünen köy kılavuz istemez diyorum. evde wallbox kurdum, faturası dizelden çok daha ucuz, ama nedense kimseyi ikna edemiyorum.
(bkz:
evde şarj kurulumu)
-
sanırım hepimizin başına geldi, aile büyükleri elektrikli araca hep mesafeli bakıyor. babam ilk duyduğunda 'menzili bitti mi ite mi kakaçağız' demişti, şimdi wallbox kurulduktan sonra o bile şarj edip kullanıyor. aslında korkularının çoğu bilgisizlikten, bir kez kullansalar anlayacaklar ama onları ikna etmek uzun bir maraton. kendi deneyimimi anlattıkça, faturayı görünce fikirleri değişmeye başladı.
-
bizimkiler de ilk duyduğunda uzun yol yapamayız diye karşı çıkmıştı ama iki yılda ikinci arabamızı aldık. bir kere deneyip rakamları görünce -yıllık bakım vs- fikirleri tamamen değişti.
-
iki yıldır biniyorum, babam hâlâ menzil korkusuyla bana soru soruyor, ama excel tablomu gösterince kafa sallayıp susuyor, rakamların hükmü başka.
-
benimkiler de ilk başta 'yolda kalırsın' diye başladı ama ben tüketim tablosunu gösterince sesleri kısıldı. şimdi babam menzil sorduğunda ekrandaki veriyi açıp rakamla cevap veriyorum, tartışma bitiyor.