elektrikli motosiklete geçiş aslında sanıldığı gibi sadece çevre duyarlılığı değil, ciddi bir hesap işi. şehir içinde benzinli bir scooter ile elektrikli arasında km başına maliyet farkını hesaplayınca insan ister istemez düşünüyor. bizim milletimiz de zaten donanımına, hızına değil de faturasına bakar, o yüzden yavaş yavaş yaygınlaşıyor.
ama işin içine şarj süresi girince işler değişiyor. depoyu doldurman iki dakika, pili doldurman iki saat. bir de apartmanın altında priz bulmak ayrı dert. yine de sessiz sürüş hissi ve torkun anlık gelişi öyle güzel ki, bir kere deneyince gerisi geliyor. rakamlara bakıp gönül koymamak lazım, ama istatistiği de elden bırakmamak lazım.
izmir'de bizim gençlerin bazıları elektrikli motosiklet tarafına döndü, ben de denemelerini merakla izliyorum. byd atto 3 deyince elektrikli işleyişe yabancı kalmayız ama motosikletteki fark başka; vites yok, gaza ne takmış derler de işte ondan yok. evimde wallbox tanıdık olduğu için şarj da bencileyin kolayım üstüne olurdu. ama yükte ucuz geliyor, menzil ve batarya ömrü konusunda farklı hikayeler duyuyorum. herkes her şeyi denemekte haklı ama motosiklete göre ben biraz temkinli kalıyorum. güzel tarafı: maliyet çok düşük, şehir içinde sürmesi keyifli. alt kısmı hafif sızlanma modu: bazı modellerde bireysel eve şarj olayı sıkıntılı olabiliyor.
