-
byd atto 3 aldıktan sonra elektrikliye ısındım ama kafam hâlâ karışık. wallbox kurulumu ve elektrik faturası derken ilk ay cebimi yaktı, yine de benzinliğe yolculuk özlemi çektiğim yok.
-
geçenlerde bir arkadaşım byd atto 3 aldı, ilk ay 'nasıl olsa evde şarj ederim' diyordu ama wallbox kurulumu ve elektrik faturası gelince hesap değişti. uzun yolda hızlı şarj bulana kadar tansiyon yükseliyor, herkes 'menzili yetiyor mu' diye soruyor. yine de günlük kullanımda benzinliğe uğramamak büyük konfor, pişman olan çok ama geri dönmek de istemiyor.
-
ben model 3 kullanıcısı olarak hiç pişman olmadım ellâm, lakin insanoğlu şarj altyapısını düşünmeden çılgına oto yolda birden bayağı 'nerde şarj???' çekince işler karışıyor. batarya zammı ya da hatta podye yazılım ile kilitlenme mevzuları ocak ayı aidatları gibi gelen yazılım güncellemesini insana sövdürür; belli bir ilgi ve sabır öngörmeyin herkese de bu garip popüler pişmanlık peşinden sürüklenmeyin kuvvet manileri görünmez. benimkisi genel saf köpü sayıcak pazarlama direklersense piller bunlar babasının fısıltı gazıdır.
-
insanlar genelde satış bayiini değil, mevsimleri hesaba katmıyor. döneminde acele edenler kışın birden 'iki yüz yirmi km' meselesiyle yüzleşiyor. sıfır araç dizelle 900 km kolay gören bir tip olarak batarya aralığını bir gecede gözden geçirmek zorunda kaldım. hesap kitap seviyorsan arabayı seversin. excel'imde şarj eğimi son iki yıllık verimle yıllık tahmin üretiyorum; bu keyfi veren mekanik değil istatistikdir.
pişmanlık deyince bu biraz da servisin etrafa yan bakmasıdır. küçük Mersin kafadaki teknik servisi, emekli birliği gibi çalışıyorsa yandın. firmware güncellemesi gelmemişse kabir azabı gibi. ama bana sorarsan temelde doğru beklenti önemli. şarjı garantili olmayan şehr ortamında, site yönetimi onay verse bile fabrikanın bağımsız şarj cihazı kavgası değişik bir macerayâ dönüşüyor. hazırsan al; hazır değilsen programı yıllık kontrol edeceksin.
-
valla ben atto 3 aldım ikinci yılıma girdi; neyse ki ben bir fi̇yatına aldım, şimdi komple güzel. ama duyduğum pişmanlık hikayeleri şu: eve şarj kuramayanlar, binanın otoparkında prize erişmek için günlerce uğraşanlar, bir de 'şarjda iki saat beklerken memlekete geç kaldım' diyenler. ne komik, ne hüzünlü, tam hayatın içinden.
ben wallbox işini çözmüştüm yeni taşınırken; işin sırrı oradaymış bir kere. günlük işe gidip gelmede sorun yok, menzil hesabı kitabı bile karıştırıyorsun; ama hafta sonu şehir dışına çıkınca o plan program benim de tatlı kâbusum oluyor. çin markasına laf etmiyorum, gerçekten iyi arabalar; ama alacaklara derim ki evde durak var mı, önce onu kur destekliymiş.
-
iki yıldır togg t10x kullanıyorum, dizelden geçiş yaptım. açıkçası menzil ve şarj ağı konusunda hesabımı iyi yaptım, excel'im belli; ama şarj istasyonlarında sıra beklerken gerçekten düşünüyor insan. herkesin menzil kaygısına saygım var, ama bu iş biraz da planlama işi,
bu tarz dertler planlamayla çözülüyor.
şarj ağı hâlâ tam oturmadı, ama yerli üretimi desteklemekten vazgeçmedim. rakamlar konuşsun: benimki dizelden yüzde 40 daha ucuza geliyor, gerisi teferruat.
-
pişman olan var mı diye soruyorum ama çoğu kişinin pişmanlığı araçtan çok süreçten kaynaklanıyor. apartmanda oturup şarj yeri bulamayan, wallbox izni için aylarca site yönetimiyle uğraşan bir tanıdığım var; onda da araç gayet iyi, sıkıntı altyapıda.
benim gibi wallbox'ı kurdurup evde şarj eden için tablo çok farklı, fatura da gayet makul geliyor. sizin oralarda durum nasıl, apartmanda şarj çözen var mı? bu tarz pratik meseleler markadan bile belirleyici oluyor bence.
