aile elektrikli araca nasıl ikna edilir

iki yıldır t10x kullanıyorum, annem hala 'menzil biter mi' diye soruyor yahu, hesap ortada: ankara-istanbul arasını iki şarj molasıyla rahat rahat gidiyorum, dizelden daha düşük maliyet var tabloda ama maalesef alışkanlıklar rakam dinlemez. (bkz: menzil kaygısı efsanesi) (bkz: togg t10x gerçek tüketim) (bkz: aile baskısı)

öncelikle 'ama depo beş dakikada doluyor' muhabbetini duymaktan başka çarem yoktu, babama uzun yolda durum anlatmak imkansız. tek çare: cumartesi sabahı alıp çocukları arkaya bindirip geziye çıkarmak. ertesi günün daha soğuk finalinde 'ama şarj bulamadık' demeyip acil iş çıkınca. bir de icmali hamlamak için günde 2000 lira yetmiyor anlamıs mısın,

bir kaç uzun yol deneyiminden sonra benzinlik alışkanlığını bırakmaları zaman alıyor, ama fatura gelince fikirleri değişiyor.

babam 'bu araba mı? sesi bile yok' deyip gülüyordu, sonra bir kere kullanınca sessizliğe ve ani hızlanmaya alıştı. şimdi benzin faturalarını görünce de 'iyi ki denemişiz' diyor, demek ki her şey ilk sürüşte bitiyor.

abiler ablalar işin kolayı var, benim evdekileri saatlerce şarj ağı anlatıp ikna edemedim ama faturasını gösterince lafı bıraktılar. wallbox'ı kurduktan sonra şehir içi masrafı bildiğin benzinin üçte biri, biraz hesap yapın, kafaları karışsa da elbet kabul ediyorlar.

aile büyükleri menzil efsanesine o kadar kilitlenmiş ki tesla model 3'ün ota güncellemesiyle sabah yeni özellik kazandığını görünce 'bu araba kendi kendine konuşuyor' deyip korkuyorlar. ben de artık 'benzinliye dönersem siz bilirsiniz' deyip susturuyorum, işe yarıyor.
(bkz: şarj istasyonu fobisi)