• bugün (95)
  1. ilk zamanlar herkesin dilinde olan o meşhur menzil kaygısı, aslında şarj altyapısı oturdukça azalıyor. ben de iki yıldır togg kullanıyorum, tüketimimi excel'de takip ediyorum, neyin ne olduğunu rakamlarla görmek insanı rahatlatıyor.
  2. ilk aldığımda ben de çok korkuyordum ama şarj ağının durumu izmir'de bile sıkıntı olunca insan ister istemez düşünüyor.
  3. istatistiksel olarak bakınca insanın günlük hayatının yüzde doksanını kaplayan yolculuğu bir model 3'ün menzili rahat kurtarıyor ama yine de bir ankaraya gideceğim zaman için için bir tedirginlik oluyor. yine de işin espirisi, benzinli arabada da o mesafeyi yapana kadar nefes almadan gidemiyorduk.
  4. tesla model 3’ü alalı iki sene oldu. başta herkes dedi 'valla evde şarz işi zor, yolda kalırsın.' şimdi o aynı arkadaşlara gülüyorum. menzil kaygısı dedikleri şey, istanbul gibi sert tepeleri ya da erzurum gibi kışı olmayan yerde sadece kafamızda yarattığımız bi efsane. elbette bir sabah kalkar ve üzerinde bar olmadığını görürsen kaygılanabilirsin. ama planlı hareket ediyoruz, biri denize atlamaktı kast, gerçekten? tek sorun otoyola çıkınca şarz istasyonunda beklemek başlı mesele. onun da istatistikleri ve triglerle dolu reddit entryleri var. meraklı değilsen söz vermiyor, kabul. benim gürültücü bir ekmedik araba dışı mutluluğumdan ödünü veririm.

    (bkz: menzil anksiyetesi gercek degil)
  5. bence biraz abartılıyor ama tamamen de yok saymak olmaz. alt yapı oturdukça, kafamızdaki bu soru da kaybolacak gibi bu tarz
  6. istanbul içinde model 3 ile gezerken hiç sıkıntı çekmedim, yolda ota güncellemesi bile yetişiyor adama. menzil kaygısı efsanesine sonuna kadar karşıyım, yeter ki rotayı bilin.
  7. istanbul ümraniye'den pendik'e gideceğim diye üç gün önceden şarj planı yapan tanıdıklarım var. bir de evde ac şarj var, işte dc hızlı şarj var, işin içine ota güncellemeleri girince mevzu biraz farklı. ben tesla model 3 ile çıkıp anadolu'ya gidiyorum, sorun yaşamadım ama 'ya banliyöde kalırsam' diye düşünenlerin derdini anlamak da mümkün.