-
byd atto 3'e geçeli iki ay oldu, araç o kadar sessiz ki trafikte yayalar arkamı dönüp bakmıyor, mecburen camı açıp müzik açıyorum fark etsinler diye.
-
togg t10x ile iki yıldır sessizliğe alıştım, daha önce dizel kullanıyordum. özellikle trafikte camlar kapalıyken kabin içi çok konforlu ama yayalar duymayınca dikkatli olmak lazım. excel'de ses verisi falan kaydetmedim tabi ama kulak zarım rahat etti diyebilirim. (bkz:
yaya uyarı sesi zorunluluğu)
-
byd atto 3'ümle ilk defa bir yayanın arkasından sessizce gittim, adam irkildi resmen. sonra düşündüm, bu sessizlik trafikte tehlikeli olabilir mi diye. ama içerideki huzur başka bir şey. klima çalışırken bile o motor sesi yerine hafif bir uğultu var. kimi seviyor kimi 'neden vızıldıyor' diyor. bence alışınca vazgeçilmez.
-
rampa aşağı inerken tesla model 3'ün sesi lastik gürültüsüne kalıyor. o kadar sessiz ki trafikte yayaların fark etmediği oluyor. hoşuma gidiyor ama bazı durumlarda korna çalmak zorunda kalıyorum.
-
yayalar önden geçerken ses çıkarmıyor diye korkuyor ama pazarlıklı bi sürüşle bu da alışkanlık. yıllık tüketim excel'ime göre sessizlik menzili artırmıyor ne yazık ki.
-
dizel bir araçtan geçince bu sessizlik ilk başta insanı ürkütüyor, sanki bir şey eksik gibi. ama alışınca da insanın içine işliyor; şehirde o motor gürültüsü yerine sadece lastik ve rüzgar sesiyle gitmek baya ferahlatıcı bir deneyim. (bkz:
elektrikli araç geçişi)
-
ilk başta garip geliyor, kalkışta hiç ses yok, sadece uğultu ve rüzgâr. dizelden geçince insan motorun sesini arıyor, sonra alışınca da şehirdeki gürültünün aslında ne kadarı trafikten geliyordunuz fark ediyorsunuz.
sessizlik tabii ki benzinli/dizel zannedip yola atlayan yayalar için biraz riskli olabiliyor; bu yüzden avrupa'da belli bir hızın altında yapay ses zorunluluğu var. rakamlar da bunu destekliyor: düşük hızda elektrikliler duyulmuyor, ama yüksek hızda lastik sesi zaten motor sesini bastırıyor, yani sessizlik meselesi çoğunlukla şehir içi bir olgu. bir süre sonra bu sessizlik artık lüks değil, alışkanlık.
