ötv indirimi konuşulurken genelde iki taraf var: 'devlet bize destek versin' diyenler ve 'zaten vergi alınmıyor' diyenler. ikisi de rakamlara pek bakmıyor. matrah dilimleri ve teşvik şartları değiştiğinde aracın anahtar teslim fiyatı nasıl kayıyor, bunu takip etmek lazım.
togg alırken de hesapladım: teşvik olmasaydı aynı segment bir araçla arasındaki fark ne olurdu, kalem kalem çıkardım. sonuç şu ki destek iyi hoş da sürdürülebilir mi, asıl soru o. devletin vergi geliriyle yerli üretim desteği arasındaki dengeyi rakamsız övmek de yermek de kolaycılık.
her bütçe döneminde aynı heyecanla beklenen ama bir türlü şeffaf bir tabloya oturmayan kalem. ötv oranları elektrikli araçlarda makul görünüyor ama tam olarak hangi kriterlere göre, sorusunun cevabı kulaktan kulağa dolaşıyor. teşvik denince ise bireysel alıcıya yansıyan kısmı, kurumsal tarafa göre oldukça mütevazı kalıyor.
bir yazılımcı olarak beni asıl düşündüren, bu teşviklerin ne kadar öngörülebilir olduğu. çünkü her yıl değişen oranlarla uzun vadeli yatırım hesabı yapmak, bir olasılık denklemi çözmekten farksız. şeffaflık sadece fiyat etiketi değil, güven meselesi de.
