-
uzun yol planı yaparken önce şarj ağına sonra yola bakıyorum, sıra ters olunca sıkıntı çıkıyor. tüketimi excel'de tutuyorum, kışın menzilin yüzde yirmi civarı düştüğünü rakamlar net gösteriyor. mola yerlerindeki şarj soketlerinin dolu olması ayrı bir dert, bu tarz belirsizlikler yüzünden bazen rotayı bile değiştiriyorum. özetle keyifli ama planlama olmadan stresli.
(bkz:
şarj istasyonu yoğunluğu)
-
şarj planlaması yapınca uzun yol gayet konforlu ama hesabı tutturamadığın anda istasyon arama telaşı başlıyor; tabloyu açıp tüketim ortalamasına bakınca yola çıkmadan önce her şeyi görmek istiyor insan.
-
iki yıldır bu durumdayım, kendi aracım aktif ve ölçümüm sürüyor. önceden dizelle çıkardığım yolun yüzde yirmisini artık durup şarj ile harcıyorum, ortalama hızda yaklaşık on beş puana geldim. kışın yüzde yirmi kayıp değil abartmasın ama şarj ısıtmasını açık tutun, plana doğru karışan menzil performansını alan hesabı günlük gösteriyor.
togg t10x ile yeterli olan üç durakta tam dolum için kırk beş dakikada biraz standart kablo farklı olsa soket tam oturuyor, ama yol boyu koordinasyon planı olmadan x otoparkı içinde bulunan prizleri ucuz ağa yerleştiren arkadaşlar için hava koşullarını da hesaba katmakta fayda var. tüketimi km başına standart 85 tgeo çevirince dizelle kıyasladığım verileriyle paylaşıyorum, 7200 km'de ortalama 18.7 kwh geldi.
-
geçen ay izmir'den bursa'ya atto 3'le gittim, molada hızlı şarjda kahvemi içip dönünce araç yüzde ciksene yaklaşmıştı bile. tek sıkıntı istasyonda sıra bekleyen iki araç olmasıydı, yoksa uzun yol korkulacak bir şey değil.
-
memleket meselesi elektrikli araçla uzun yol. geçenlerde izmir'den antalya'ya gidip geldim, açıkçası çok yorucu olmadı diyemem. şarj istasyonları var ama araları birbirine denk tutmak için yola çıkmadan önce hangi tesisin şu anda müsait olduğuna bakmak gerekiyor, uygulamadan takip etmek lazım. plana beklemediğin kadar bağlı kalma hissi biraz can sıkıcı. ayrıca şarj esnasında sürekli bi bakan bi gözle dolaşmak bana tuhaf geliyor bazen.
ben yine de pişman değilim; iki saatte ne yer ne içersin tarzı molalar dinlendiriyor aslında. yol yorgunluğu konusunda benzinliye göre daha az hesapsız dinamik olması bile tercih sebebi. fakat bir defa düşük dole eşiğinizde ikna edilirseniz, şarjsız kalmak ile kalmak arasında gidip gelmek can sıkıcı, dikkatli plan istiyor.
(bkz:
şarj istasyonu planlaması)
-
çıkışta kendime güveniyordum ama ilk istasyonda sistemi bir türlü beceremedim, meğer yazılım güncellemesi şartmış, bir de telefon hattı çekince anca yol alabildim. uzun yolda tek düşündüğüm şarjın nerede ve fiyatının ne olduğu; molaların süresi de depo kapasitesine bakıyor.
-
iki yildir duzenli olarak ankara-izmir arasi gidip geliyorum, excelde tum seferlerin tuketimini kaydettim ve soyle bir tablo cikti ortaya: kis sartlarinda ortalama 22-24 kwh, yaz sartlarinda ise 18-19 kwh civarlarindasiniz.
ha bir de su var, fabrika menzil degeriyle gercek yol menzili arasinda ciddi fark var. o yuzden gideceginiz guzergahta en az bir yedek istasyon belirlemeden yola cikmayin. rakamlar yalan soylemiyor ne yazik ki.
-
menzil kaygısı bir efsanedir diyenlerle uzun yola çıkınca anlıyorsunuz ki aslında efsane olan şarj istasyonu bulmak. yine de bir kez tadınca bırakamıyorsun, o sessizlik ve anlık tork bağımlılık yapıyor.
-
iki yıldır togg t10x kullanıyorum, ankara-izmir arasını şarj planı yapmadan çıkmak hâlâ gereksiz cesaret; ama doğru planla dizel sedanımı aratmıyor.
-
geçen hafta izmir'den ankara'ya gittim, iki mola ile rahat rahat vardım. açıkçası kafamda büyüttüğüm kadar zor değilmiş, yeter ki rotayı önceden şarj istasyonlarına göre planla. yıllık 15-20 bin km yapan biri için elektrikli artık gayet mantıklı.
bu tarz
