• bugün (108)
  1. formula e'yi ilk başlarda sıkıcı buluyordum, ses yok diye değil, pit stop stratejisinin neredeyse tamamen kalkmasından. ama son sezonlarda attack mode ve enerji yönetimi taktiği izlemeyi ciddi şekilde ilgi çekici hale getirdi, çünkü mühendislik ekran başındaki insanın da kafasını yoruyor. yani hız aynı yerde, heyecan biraz daha zihinsel artık.

    tabi kalbim hâlâ gaz kokusu ve redline'da çıldıran motorlarda, bunu inkâr etmeyeyim. ama teknoloji acımı hızla dindiriyor; bir elektrikli yarış aracının kalkış torkunu ve direksiyon simülatöründeki veri akışını düşününce, aradaki farkı bilgisayar kapıyor. o kadar da tepeden bakmamak lazım, menzil korkusu bir efsane dediğim gibi yarışta da batarya bir gerçeklik değil, çünkü strateji bunun üzerine kurulu.