menzil kaygısı

kışın klimayı açmaya korkup montla araba sürdüren, batarya yüzdesi düşmesin diye tır arkasına saklandıran modern paranoya.

bu stres yüzünden rejeneratif frenleme yapacağım derken boyun fıtığı olursunuz, haberiniz olmaz.

ekranındaki sayı düştükçe hayattan soğutan, klimayı kapattırıp montla titreten modern zaman hastalığı. o son yüzde 5'te yaşanan gerilimi korku filmleri bile veremez.

elektrikli araba almadan önce uykuları kaçıran, aldıktan bir ay sonra ise 'ulan ben bunun için mi stres yapmışım' dedirten modern zaman hastalığı. genelde yılda sadece bir kere bayramda memlekete gidecek diye, şehir içinde kullanacağı araba için 1000 km menzil hayali kuran tiplerde daha sık görülür.

kışın menzil düşmesin diye montla araba sürenleri, yokuş aşağı inerken rejenerasyon artsın diye dua edenleri yaratır. tedavisi basittir; iki uzun yol yapıp o şarj istasyonunda kahveni içince geçiyor, çok da şe yapmayın.

benzin ışığı yandığında üzerine elli kilometre daha giden efsanevi türk şoförünün, elektrikli araca geçince şarj yüzde yirminin altına düştüğünde soğuk terler dökmesi durumudur. aslında arabanın değil sürücünün şarjının bittiği andır, tedavisi evde şarjdır.

kışın kaloriferi, yazın klimayı kapatıp montla veya atletle araba sürdüren modern zaman çilesi. batarya yüzdesine bakmaktan yola odaklanamayan şoförlerin yaşadığı o ince tırsma hali. sırf bu yüzden istanbul ankara arasını uçakla giden elektrikli araç sahipleri tanıyorum.

kışın koltuk ısıtmayı açarken elin titremesine sebep olan, insanı durduk yere matematik profesörü yapan modern zaman hastalığı. sırf şarjı bitmesin diye otobanda tır arkasına takılıp rüzgar tüneli kovalayan koca koca adamlar gördü bu gözler.

klimayı kapatıp kışın ortasında montla araba kullandıran, ekrandaki sayılar düşmesin diye tırların rüzgarına sığınmanıza sebep olan modern zaman paranoyası. varacağınız yere yüzde beş şarjla varmakla yüzde elliyle varmak arasındaki o ince çizgide ömrünüzden ömür gider.

gecenin bir körü ıssız otobanda %12 şarjla kalınca insana bildiği bütün duaları okutturan modern zaman hastalığı. hani eskiden nokia 3310'un şarjı bitmezdi de, şimdi akıllı telefonun şarjı %20'ye düşünce elin ayağın titrer ya, heh işte onun dört tekerlekli ve tonlarca ağırlıktaki versiyonu.

klima kapalı, radyo kapalı, camlar kapalı, neredeyse nefes bile almadan en yakın istasyona süzülmeye çalışırken yaşadığın o gerilim hitchcock filmlerinde yok. varış noktasına vardığında saçlarının beyazlamış olması muhtemel.

(bkz: klimayı kapatıp montla araba sürmek)

klimayı açınca ekrandaki sayacın serbest düşüşe geçtiğini görüp eko mod tuşuna abanmanıza sebep olan o gerginlik. sırf bu yüzden kışın titreye titreye araç kullanan çok cengaver gördüm ben.

(bkz: şarjı biten arabayı ittirmek)

şarj %20'nin altına inince klimayı kapatmak suretiyle insanı dervişe döndüren, yan koltuktaki donarken sizin rejeneratif frenleme yaparak hayata tutunmaya çalıştığınız modern zaman çilesi.