rejeneratif frenleme

ayağını gazdan çektiğin an arabanın yığılmasına laf edenlerin, bedavadan enerji üretmenin tadını asla bilemeyeceği sistem.

kullanmayı öğrendikten sonra frene basmak israf gibi geliyor insana.

ayağını pedaldan çekince arabanın görünmez bir el tarafından tutulmuşçasına yığılmasına verilen o teknolojik ad.

yan koltuktaki arkadaşın kafası her seferinde torpidoya yapışana kadar üç kuruş elektrik ürettik diye sevinir durursunuz.

ayağını gazdan çektiğin an arabanın sanki arkadan çekiliyor hissiyatıyla yığılması durumudur. bedavadan üç beş km menzil kazanacağım hırsıyla yan koltuktaki yolcunun midesini bulandırmayan elektrikli araç sahibi henüz görülmemiştir.

yokuş aşağı inerken kazanılan o yüzde birlik şarjla insanı gereksiz bir mutluluğa sürükleyen, sanki altımızda araba değil de yürüyen bir keban barajı varmış gibi hissettiren teknoloji. fren balatasını unutturur ama lastikçiye gidince acı gerçeği hatırlatır. gazdan ayağını çekince araba duvara toslamış gibi yavaşlıyorsa tebrikler, olayı çözmüşsünüz demektir.

yokuş aşağı inerken bataryam doluyor diye sevinç çığlıkları atmanıza neden olan, ancak düz yolda sırf ekranda yeşil barı göreceğim diye trafiğin akışını katleden elektrikli araç özelliği. menzil artsın diye gaza milimetrik dokunuşlar yaparken, arabanın yığılıp durması yüzünden yan koltuktaki arkadaşınızın midesini bulandırmanız ve boyun fıtığı etmeniz garanti.

özellikle kışın menzil düştüğünde, montla titrerken bir yandan da ayağını pedaldan çekip bak bak nasıl şarj ediyor bedavadan gidiyoruz diye kendini teselli eden kullanıcıların sığınağıdır. tasarruf yapacağım derken arkadaki arabanın size çarpmasıyla sanayide son bulabilecek bir maceradır.

ayağını gazdan çektiğinde arabanın duvara çarpmış gibi yavaşlamasını sağlayan, beleş enerji kaynağı. ilk kullananda 'aha motoru indirdik' hissi yaratsa da zamanla bağımlılık yapar.

fren balatası eskimez, cebe dosttur ama arkadaki araç dibinizdeyse adamı ecel terleri döktürürsünüz.

frene basmaya üşenen mühendislerin insanlığa en büyük hediyesidir. hem balata eskimiyor hem menzil uzuyor diye trafikte hacıyatmaz gibi kafa sallaya sallaya giden tipler türetti başımıza.

alışana kadar araçtaki herkesi boyun fıtığı yapan ama bir kere alışınca da normal fren pedalına basmayı unutturan o garip icat. gaza basmayı bıraktığınız an araba öne yığılır, yanınızdaki gafil 'niye zırt pırt fren yapıyorsun' diye tribe girer ama aslında o sırada siz üç beş kilometre daha bedava yol gitmek için kinetik enerjiyi sömürüp bataryaya basıyorsunuzdur.

özellikle yokuş aşağı inerken ekrandaki yeşil barları görmek insanda tuhaf bir sisteme hack atmışlık hissi yaratıyor. sanki bedavadan enerji bulmuş nicolas tesla gibi hissediyorsun kendini. gerçi kışın buz gibi havada batarya soğukken bu sistem genelde nazlanır, sen de paşa paşa o eski usul balatalara abanmak zorunda kalırsın.

arabayı yavaşlatırken üç beş gram enerji kazanacağım diye arabadakileri boyun fıtığı yapan o meşhur sistem. hanım her dur kalkta kusacak gibi oluyor ama kusura bakmasın menzili uzatmak zorundayım.

ayağını pedaldan çektiğin an arabanın görünmez bir duvara çarpmış gibi yavaşlayıp herkesin midesini altüst eden o meşhur enerji geri kazanım sistemidir. menzil üç beş kilometre uzayacak diye kendi milyarlık arabamızda beşik gibi sallana sallana gitmemize sebep olur.