-
menzil kaygısı bir efsanedir diyenlerin arabası bir yerde bu. mini cooper se şehir içi için tasarlanmış tatlı bir oyuncak, menzil de kasar değil zaten. ama genel olarak deneyimlere bakınca iki şey öne çıkıyor: direksiyon hissi hâlâ mini ruhunda, iç mekan da hoş.
nedir sıkıntı derseniz, yazılım tarafı bir tesla değil ve ota güncellemeleriyle ne geliyor açıkçası çok belli değil. teknolojiye hayran olsam da abartmadan söyleyeyim: şehir içinde 200 km menzil iddiası kışın pek tutmaz, bunu hesaba katın.
-
menzili kısa diye burun kıvıranlar bir de tüketim tablosuna baksın; şehir içinde gayet makul rakamlar çıkıyor, olay nerede ve nasıl kullandığınızda bitiyor. rakamlar konuşsun diyorsanız, her şarj sonrası not aldığımda bu arabanın matematiksel olarak tutarlı olduğunu görüyorum.
bu tarz şehir içi kullanıcılarına menzil eksikliği değil, şarj disiplini gerekiyor.
-
cüssesine göre fena gitmiyor, direksiyon hissi keyifli. lakin tüketim excel'im ağlıyor: küçük batarya yüzünden ankara'nın soğunda menzil uyarı ışığıyla yaşamak hoş değil. elektrikli olması başka, kerameti yaygın şebeke, o merkezleri de sayınca rakamlar konuşuyor.
(bkz:
şehir içi için ideal elektrikli)
-
mini cooper se küçük ama şehir içi için tatlı bir araç. menzili kısa, bunu baştan bilerek almak lazım; ben günlük kullanımda sorun yaşamadım ama uzun yola çıkınca şarj planı yapmak şart. wallbox kurulumu birkaç bin lirayı buldu, onu da hesaba katın derim. yine de park etmesi kolay, trafikte pratik, sevdim sayılır.
-
iki yıldır togg t10x kullanan biri olarak arada bir mini cooper se'yi test etme fırsatım oldu, bir de şunu söyleyeyim: bu araç mantıkla değil, duyguyla alınır. iç mekanın minimal hali, gövdesinin küçüklüğü ve şehir içinde park kolaylığı gerçekten hoş, ama gidip bir mühendis gözüyle tabloya bakınca mutluluk sürüşü kısa sürüyor. menzil, benim excel'de iki satırda tokatladığım bir tüketim değerinin klavyede bir türlü 6'nın altına düşmeyeceği bir tabloya denk geliyor.
ankara'nın kışında ısıtmayı açınca rakamların nasıl şiştiğini hesaba katarsanız, aslında menzil konusunu meselesi olan biri için biraz zor bir tercih. yine de tasarım ve karakter diye konuşan biri için hakkı yenmez bir kimliği olan araç. benim notum 'marka sevgisi ile ölçüm' arasında gidip geliyor der geçerim, kendim togg'la yola devam.
-
mini cooper se'yi bir hafta ödünç aldım, şehir içinde inanılmaz pratik ve park etmesi rüya gibi. ama elektrikli tarafında söylenecek çok şey var: menzil şehir dışına çıkınca hüzünlü bir tabloya dönüşüyor, tıpkı 'menzil kaygısı bir efsanedir' diyenlerin sessizliği gibi. yine de şık ve eğlenceli bir araç, hakkını vermek lazım.
-
menzil kaygısı bir efsane değil, mini se'de günlük gerçek; otonom hayal ederken şehir içi park sirkülasyonuna takılan platform ota güncellemeyle milimetrik töleransı hallederse en azından menzil kaygısını şarj esnasında unutuyorsun.
-
birkaç günlüğüne mini cooper se'yi kullandım, itiraf edeyim sürmesi az çok zevkli bir şehir otomobili; git kontrolü tok, yuvarlaklık hissi sağlam. ancak yolcu tarafında şunu fark ettim, otomasyon teknolojisi konfor seviyesinin cebinden gidip engel arıza filan bulmaya çalışmış, sezgisel olarak biraz acıktım. adaptasyonlu feragat ve o mobil talipse parsel sevgisi tatbiki bana biraz dik gezegen renk gibi bile bile geldiğini itiraf edeyim, tesla'daki o bisikleti etkin danışıklı çekiliyor resim bu.
aynayı kaldıralı, dikiz deneyimi en formül onaylardan biri kırık gelsin bakım diyet için. o demledi kabiliyet güvenlik ruhu zaman ferah giz kenarlığı arami kapitela değilim artık. yeni bodoslama, çiçek.
-
küçük gövdeye sıkıştırılmış elektrikli tork, şehir içi için hâlâ bence en zevkli kombinasyon; tabii otobanda menzil göstergesiyle göz teması kurmaktan vazgeçmeniz gerekiyor.
-
karting hissi veren elektrikli diyorlar, doğrudur ama tüketim rakamları dağdan inince nasıl değişiyor asıl onu merak ediyorum.
bu tarz spor elektrikli arayanların yorumlarını dinlemek lazım.
