rejeneratif frenleme

yokuş aşağı inerken bedava elektrik üretiyorum diye fakir gibi sevindiren sistem. menzil üç kilometre arttı diye kutlama yapan elektrikli araç sahiplerini görmek cidden göz yaşartıcı.

yokuş aşağı inerken bedava elektrik üretiyorum diye insanı fakir gibi sevindiren muazzam sistem. menzili üç beş kilometre artıracağım diye arabada sallanmaktan midemizin bulanmasını bile göze alıyoruz ne yazık ki.

ayağını gazdan çekince arabanın öne yığılmasını sağlayan bu tatlı sistem yüzünden mide bulantısı çeken yolcu dramı yollarda hiç bitmiyor. yine de frene basmadan bedavadan bataryaya enerji doldurmak o kadar güzel ki, arka koltuktakilerin kusma noktasına gelmesi bile pek umrumda olmuyor.

ilk kullanıldığında araba kendi kendine yığılıyor hissi verip midenizi ağzınıza getiren tuhaf bir donanımdır. ama tek pedalla araba kullanmanın konforuna alışınca normal frene basmak inanılmaz amelelik gibi geliyor. balatalar da ölümsüzlüğü bulmuş gibi bir his veriyor insana resmen.

(bkz: tek pedalla araba kullanma keyfi)

gazdan ayağını çekince arabanın duvara çarpmış gibi yavaşlayıp üç beş gram elektrik ürettiği mide bulandırıcı bir teknolojidir.

tüm aileyi arabada beşik gibi sallaması yetmezmiş gibi menzile de öyle mucizevi bir faydası dokunmaz.

batarya dolsun diye yokuş aşağı inerken arabayı otobüs gibi sallayıp yan koltuktakinin midesini bulandırma sanatıdır. üç kuruşluk menzil kazanacağım diye paspaslardan kusmuk temizlemek pek de mantıklı bir tasarruf yöntemi değil bence.