şarj kuyruğu dertleşmesi

geçen hafta ankara'da bir dc istasyonunda sıra beklerken yanımdaki adamla sohbet ettik. o da iki yıldır elektrikli kullanıyormuş, benzer dertler: hangi istasyon çalışıyor, hangi uygulama yavaş, kablo ne kadar dolaşık. sarı kabloyu takma refleksi, şarj başlatma derdi derken yarım saat su gibi geçti. eve vardığımda kapıda şarj etmenin paha biçilmezliğini bir kere daha anladım ama o kuyruktaki sohbetin yeri başkaydı.

şaka bir yana bu ülkede elektrikli araç sahibi olmak bir nevi sosyal kulüp üyeliği. market otoparkında bile biri yanına yanaşıp 'hangi istasyon iyi' diye soruyor. madem millet konuşacak birini arıyor, bari bir uygulamada 'buraya kaç kişi sırada' bilgisini düzgün yazsınlar da laf yetiştirmekten asıl işimizi unutmayalım.