performans ve hızlanma bağımlılığı

aracı alırken kağıt üstünde 0-100 verisi hoşuma gitti tabii, kim olsa hoşuna gider. ama şehir içinde o hızlanmayı günde kaç kez kullanıyorsun dersen, cevabı bir elin parmaklarını geçmez. bizim esnaf tarafında asıl önemli olan sabah dükkâna giderken akü sıcaklığı, şarj maliyeti ve lastiğin ne kadar gittiği.

açık konuşayım, ilk zamanlar ışıklarda gazı köklüyordum, keyifliydi. sonra lastikleri ne kadar çabuk yediğimi görünce kendime geldim. performans hevesi batarya ve faturayla beraber geldiği için bir noktadan sonra insan sakinleşiyor. yani bağımlılık var ama cebin de bir sınırı var, iki taraf bir yerde el sıkışıyor. değer mi derseniz, deneyin, görün.