elektrikli araçla uzun yol deneyimi

anadolu'da hava durumu ne olursa olsun, hızlı şarj şebekesi nereye yeter güzergahi çok da imkansız değil tabii; ama o otobandan çıkıp taşradaki bir mola noktasına ucu ucuna varmak gerçek bir sanat. süperşarj noktalarında 15 dakikalık molayı dört çocuklu kuyruğa çevirmek, menzil kaygısını pratiğe dökünce anlıyorsunuz anahtarın planlama yapmak. otononum vs ellen kök yaz, yerli pek arayanım diye ironi yapmayayım da; neticede keyifli bir teknolojik tecrübe. bu tarz bakınız "supercharger kuyruk deneyimi", bu tarz bakınız "elektrikli yolla çıkarken plan ve rota", bu tarz bakınız "hızlı sarj fiyat güncellemesi"

eskiden dizel sedanımla ankaradan antalya'ya 4 buçuk saatte gidiyordum, şimdi togg ile 6 saati buluyorum ama farklı bir keyif var. öncelikle şu 'menzil kaygısı' olayı tamamen planlama işi. ben excel'de şarj istasyonlarını, mola sürelerini, tüketim değerlerini işliyorum. aracım hızlı şarjda 25 dakikada yüzde 10'dan 80'e geliyor, o sırada çay içip yürüyüş yapıyorum. ama batı anadolu'daki şarj istasyonu yoğunluğu yeterli mi? kesinlikle değil. özellikle tokat, sivas taraflarında bir tane bile savsak şarj yok. konya tarafında da durum fena.

market olarak yerli aracımı destekliyorum ama 'yerli üretim' olduğu için her şeyi kusursuz saymak zorunda değiliz. şarj ağı koalisyonu gibi sivil toplum örgütleri istasyon sayısını artırsa bence bu iş daha keyifli hale gelir. bir de şu gerçeği kabul edelim: elektrikli araçla uzun yol, öyle martı gibi çılgınca hız yapılacak bir iş değil. 120'yi geçtiğinizde menzil kuşağı acı çekiyor. ben genelde 100-110 arası gidiyorum, hem tüketim sabit hem yorgunluk az oluyor. herkes kendi hesabını kendisi yapacak, ama bana sorarsanız planlı programlı gidelim ki yolda kalıp 'rakamlar konuşsun' demek zorunda kalmayalım.

(bkz: dizelden elektriğe geçiş pişman olmadım)

ankaradan çıkıp istanbula gittim, excel'de tüm şarj duraklarını ve maliyetleri işledim. sayaç verileri güzel ama tütüncüde çay içerken aracın şarj bitmesini beklemek sabır işi; yine de dizel araçla bu yolda verdiğim para cebimde kaldı.

byd atto 3 ile ilk uzun yol denememi geçen ay yaptım, şarj istasyonu bulma derdi sandığımdan daha azmış ama planlama şart. yolda bir kez fast şarj molası verince zaten çay içip dinleniyorsun, eskiden dizelle gitmediğim kadar rahat ettim diyebilirim.

şarj molaları artık hayatımızın bir parçası, kahve molasıyla birlikte güzel oluyor ama ailecek beklemek sıkıcı olabiliyor.

arkadaşlar sürekli şarj istasyonu nerede diye sorup duruyor, istanbul'dan antalya'ya giderken iki kere 15 dakikalık mola verip süperşarjerda takıldım yeter, bu kadar paniğe gerek yok teknolojiye güvenin biraz.