hızlı şarj deneyimleri

dc'de 20 dakikada %80'e çıkmak gerçekten güzel de istasyon başında sıra bekleme kısmı hâlâ o eski benzinlik nostaljisini aratıyor. yine de bir kahve alıp döndüğünde aracın dolu olması, menzil kaygısı diye bir şeyin olmadığını gösteriyor.

iki yıldır dc şarj kullanıyorum, ilk başlarda 20 dakikada %80 görmek inanılmaz geliyordu ama artık istasyonun kaç kw verdiğine bakmadan mutlu olmuyorum. yazın sıcakta güç düşüyor, kışın pil soğukken yavaşlıyor, yani kağıt üstündeki değerle sahadaki değer hiç aynı değil. yine de uzun yolda tek mola ile devam edebilmek dizelden sonra alışılması zor bir lüks.

yolda dc bulunca seviniyorum ama evdeki wallbox'ın yeri bambaşka, 20 dakikada %80 görmek güzel de bir de o kabloyu arabaya takmakla uğraşmak var.

dc şarjda asıl mesele kaç kw aldığın değil, o kw'ı kaç dakika koruyabildiğin. togg ile 150 kw'lık istasyonda 50 kw alınca sinirden excel'e yeni sütun açtım.

dün gece yarısı bir dc şarj istasyonunda iki model y arasında kavga çıktı, ben de telefonda menzil planlıyordum. 250 kw gören araç 20 dakikada %80'e çıkıyor ama o 20 dakika insanın hayatından bir asır gibi geçiyor. istasyonlarda kahve makinesi olsa demek ki dünya değişecek, kimse ses etmez.
(bkz: menzil kaygısı efsanesi)