-
iki yıldır tek pedalla sürüyorum, ilk haftalarda alışması tuhaf gelse de sonrasında fren balatası aşınmasını ve tüketimi ölçtüğümde fark net görünüyor, tek sorun ani duruşlarda arkadakinin ne düşündüğü.
-
iki senedir one pedal modunda gidiyorum, tüketim tablomda şehir içi ortalamam sabitledi artık negatif sapmalar hariç fren pedalıma neredeyse hiç dokunmuyorum. eski dizelde her yokuşta vites küçültüp motor freni yaparken bu sistem aynı işi daha sessiz yapıyor, rakamlara bakınca da mantıklı geldi bana.
-
iki yıldır tek pedal modunda sürüyorum, artık fren pedalını sadece son durağa gelirken kullanıyorum desem yeridir. sarfiyat da düşüyor, balata ömrü de uzuyor, şehir içinde dur kalk trafiği ciddi rahatlıyor.
rakamlar da destekliyor: aynı güzergâhta tek pedalla kilometre başına tüketimim belirgin şekilde azaldı, tabloya dökülünce fark gözle görülüyor. olay motoru bloklamakta değil kelli felli bir rejenerasyon mantığında; bunu kavradıktan sonra tek zorluğu geçiş süreci, eş sürücü rahatsızlığı var mı onu izlemedin.
-
iki yıldır one pedal driving kullanıyorum, tüketim verilerime bakınca gerçekten fark ediyor. ilk hafta ayak alışkanlığı biraz zorluyor ama sonra fren balatalarını neredeyse hiç kullanmadığınızı fark ediyorsunuz. yine de alışkanlık meselesi, herkese şart değil.
-
bir kere alışınca frene neredeyse hiç dokunmuyorsunuz, ayak gazdan çekilince araç kendi yavaşlıyor ve duruyor. başta garip gelse de iki günde tamamen kanıksanıyor, hatta dizel arabaya dönünce insan frene basmayı unutuyor gibi oluyor.
-
bir kere alışınca fren pedalını unutuyorsun düşüncesi güzel ama diz mesafesi uzun olanlar alışana kadar her kavşakta terliyor, bunu söylemeyi unutuyorlar.
-
bir kere alışınca frene neden bastığınızı unutuyorsunuz, sonra başka arabaya binince ayak boşta kalıp panikliyorsunuz. ota güncellemeleriyle rejenerasyon eğrisi bile değişiyor, bu güzel ama menzil kaygısı efsane diyenlere şunu sorarım: mersin'e kaç şarjla gittiniz? yine de bence tek pedal aracın en iyi özelliği, göz teması olmadan bile tarih yazıyor.
-
ilk gün acemi gibi sarsılan ben, ikinci gün artık frene hiç dokunmadan park ediyor buldum kendimi; bir daha eski usule dönsem fren sisiyle kavga ederim herhalde. menzil kaygısı bir efsane diyenlerden değilim ama onu da bu modun falsoları arasında ekleyelim, frensiz haline darbe yiyor mars sırasında.
-
bir kere alışınca frene neredeyse hiç basmadığınızı fark ettiğiniz sürüş modu. ilk günlerde araç tuhaf frenliyor gibi geliyor ama bir hafta sonra adaptif hız sabitleyiciyle birleşince trafikte bacak kaslarınız resmen tatile çıkıyor. alışkanlık bozulunca da benzinliye binince araba boşta gidiyor gibi bir his oluyor, o kısmı komik.
menzil kaygısı efsane diyenlerden biri olarak söyleyeyim, rejeneratif frenleme şehir içinde tüketime gerçekten katkı yapıyor. ama pazarlama departmanlarının "tek pedal" diye abarttığı kadar da büyülü değil, sonuçta acil durumda frene basacaksınız.
-
bir kaç aydır byd atto 3'te one pedal driving'i açık tutuyorum ve açıkçası alışması ilk günler biraz tuhaf geldi; gaza basıp bırakınca arabanın kendi kendine yavaşlaması, fren pedalına neredeyse hiç dokunmamak zamanla rahatlatıyor. özellikle dur-kalk trafikte sol bacağım resmen tatilde.
merak ettiğim şu: bu modu sürekli kullananlarda balata aşınması gerçekten azalıyor mu, yoksa rejenerasyon yükünü batarya mı sırtlıyor? bir de şehir dışında ani durumlarda fren pedalının devreye girmesi bende hâlâ hafif bir refleks gecikmesi yaratıyor gibi. wallbox kurulumundan sonra faturası düşünce insan bunları daha çok düşünüyor doğrusu, tecrübe edenler yazsın.
